ဆိုဒ္ေလးတစ္ခုသို႔ မိတ္ဆက္ေပးရင္း အားေပးရန္ ေလးစားစြာဖိတ္ေခၚျခင္း

ေလးစားရေသာ ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားခင္ဗ်ာ .....

ဒီေန႔ စာေပကို ၀ါသနာပါျပီ ကဗ်ာႏွင့္ တျခားစာေပရသမ်ားကို ေရးသားရန္
စိတ္၀င္စားေသာ ညီမငယ္တဦးရဲ့ ဆိုဒ္ေလးကို ကြ်န္ေတာ္ မိတ္ဆက္ပါရေစေနာ္ ။
သူမရဲ့ ရင္တြင္ခံစားခ်က္မ်ားနဲ႔ ေရးသားမည့္ ကဗ်ာမ်ားကိုလဲ အားေပးျပီး လက္တြဲေခၚယူေစခ်င္ပါတယ္။
အမွားမ်ားရွိလွ်င္လဲ အားမနာတမ္းေ၀ဖန္ႏိုင္ပါသည္ ။ ။

သူမဆိုဒ္လင့္ေလးကေတာ့ http://bloggerloverlay.blogspot.com/  ျဖစ္ပါတယ္ ။

အားေပးၾကပါအံုးေနာ္

အားလံုးကို ေလးစားလ်က္

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

အိပ္မက္ေလး သို႔........

မ်က္လံုးခ်င္းနမ္းတတ္တဲ့
ဒို႔ႏွစ္ေယာက္ အနမ္းမွာ
ကမ ၻာေျမျပင္ဟာ
ခဏတာေလာက္ အိပ္စက္သြားျပီး
ႏွစ္ေယာက္တည္း
တကမ ၻာျဖစ္သြားသလိုပဲ
အိပ္မက္ေလးေရ ။

နင့္ရဲ့ အသက္ရွဴသံဟာ
ငါ့ရဲ့ အိပ္စက္ျခင္းဂီတမို႔
ဂီတသံၾကားမွ အိပ္စက္တတ္တဲ့
ႏွလံုးသားဟာ
နင္နဲ႔ ေ၀းေ၀းေနလို႔ ဘယ္ရပါ့မလဲ
အသက္ရွဴသံနဲ႔ အသက္ဆက္ေပးတဲ့
အိပ္မက္ေလးေရ ။

အနမ္းေတြအစား
အလြမ္းေတြထား
ေမ့သြားမွာလား
တေန႔ေတာ့လို႔
မ်ည္ရည္လယ္လယ္
နင့္အေမးစကားမွာ
ႏွလံုးသားမွာ
မခံစားသာလို႔
ေ၀းရမယ့္အေၾကာင္း
ကမ ၻာပ်က္ျပီး ေနာက္ရက္ေတာင္
မေတြးပါနဲ႔လား
အိပ္မက္ေလးေရ ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

ကဗ်ာတိုေလးမ်ား

ဘ၀

အခ်စ္တစ္ခုတည္းႏွင့္
ဘ၀ဟာမျပည့္စံုသလို
ဘ၀တစ္ခုအတြက္
အခ်စ္မရွိရင္လဲ မျပည့္စံုႏိုင္ဘူး
အခ်စ္+ဘ၀=နားလည္မႈ႔ဆိုရင္
ဘ၀ဟာနဲနဲပိုလွသြားမယ္
နားလည္မႈ႔တိုင္းမွာ
တိုင္ပင္ျခင္းေတြ ထပ္ျဖည့္လိုက္
ေမတၲာ သစၥာေတြ ေပါင္းထည့္
ဘ၀အက် အတက္နဲ႔
မနက္ျဖန္တိုင္း
အခ်စ္ေတြ တိုးတိုးလာရင္
အဆိုးေတြမရွိတဲ့
အနာဂါတ္ စိတ္ထဲမွာမွတ္လို႔
အခ်စ္ဆိုတာ ခဏခဏ ေျပာစရာမလိုပဲ
အၾကည့္တစ္ခ်က္နဲ႔တင္
သူ႔ရဲ့ၾကင္နာျခင္းေတြ
ႏွလံုးသားက ျမင္ႏိုင္ပါတယ္ ။

*************************************
ႏွင္းဆီထံ ေမ့ေျမာေသာ ကဗ်ာဆရာ

မိုးေရၾကဲတဲ့
ႏွင္းဆီရဲရဲၾကီးအနီးမွာ
ေႏြရဲ့ ေက်းငွက္
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို အဆံုးမသတ္ႏိုင္ပဲ
ႏွင္းဆီရဲ့ အလွမွာ ေမ့ေျမာသြားခဲ့တယ္
ၾကံဳရင္ႏိုးခဲ့ေပးပါ
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ အဆံုးသတ္ဖတ္ခ်င္လို႔ပါ .....

****************************************

သူရဲေကာင္းထံသို႔

အႏုပညာေကာင္းကင္ၾကီး
ငါမၾကည့္ရဲေတာင္ ျဖစ္ေနျပီ
ညေရာက္တိုင္း ၾကယ္ေတြ
တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ႔
ငုတ္တုတ္ထိုင္ရင္း
မိုးသားကင္းတဲ့ ညမေရာက္ပါေစနဲ႔လို႔
ဆုေတာင္းရင္း
လင္းလက္ေနေသးတဲ့
ၾကယ္စင္အေရအတြက္
လက္ခ်ိဳးလို႔ေတာင္ ေရတြက္ေနမိတယ္ ။

ဒီမွာ ေသမင္း သင္ဟာ
ေတာ္ျပီးတတ္ ေတြးျပီးေရး
ကိုယ္ပိုင္ႏွလံုးသားကို
ပန္းပုထု
ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ မ်က္ႏွာသစ္တတ္သူေတြကို
ေရြးေခၚျပီး
သင့္ခံစားခ်က္ေတြကို စာဖြဲ႔ခိုင္းမလို႔လား ။

အမ်ားခံစားဖို႔အတြက္
ကိုယ္ပိုင္ ႏွလံုးေသြးစက္ေတြနဲ႔
နာက်င္ခံစားေရးဖြဲ႔တတ္ျပီး
ဘ၀တပါးကိုကူးေျပာင္းသြားေပမယ့္
သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္နဲ႔
ရာဇ၀င္နဲ႔ နာမည္ကေတာ့
ကြ်န္ေတာ့္တို႔ ႏွလံုးသားမွာ
ထာ၀ရ
ျမင့္ျမတ္စြာ
ေလးစားစြာ
တမ္းတစြာနဲ႔ က်န္ေနခဲ့မွာပါ ။

********************************

ေႏြ

စမ္းေရခမ္း

ပန္းေတြႏြမ္း

လြမ္းစရာေတြမ်ားတဲ့ ေႏြ ။

ဥၾသ တြန္ၾကဴး

ေျမာက္ေလရူးနဲ႔

ရြက္ေဟာင္းလဲေၾကြ ရြက္သစ္ေ၀တဲ့ ေႏြ ။

အေဖာ္ကြဲသူ

အလြမ္းဒဏ္ႏွင့္

ပန္းေျခာက္ေတြ ေကာက္နမ္းေနတဲ့ ေႏြ ။

ဖုန္လံုးကထူ

ေနကပူေတာ့

သၾကၤန္မိုးေလးေတာ့ ေမွ်ာ္ေနတတ္တဲ့ ေႏြ ။

လြမ္းေမာစရာမ်ားေတြ ေႏြ

ပန္းေတြသေဘာကိုသိတဲ့ ေႏြ

လန္းစရာမ်ားတဲ့ ေႏြ

ႏြမ္းလ်မႈ႔ေတြေပ်ာက္ေစတဲ့ ေႏြ

အဆိုးအေကာင္း

အက်ိဳးအေၾကာင္းနဲ႔

ေႏြကိုေတာ့ ငါခ်စ္သားေနာ္ ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

ပိေတာက္

ပင္စည္က ခိုင္ခိုင္

ကိုင္းခက္ေတြျဖိဳင္ျဖိဳင္နဲ႔

ပင္စည္ေဘး

ခံုတန္းေတြခ်လို႔ရယ္

ေအးျမရိပ္ေပးတဲ့ အပင္  ။

တစ္ႏွစ္မွာတစ္လ

တစ္လမွာ တရက္

ခက္ခက္ခဲခဲ

ပြင့္ရွာရတယ္

သစၥာရွင္ ဒီအပင္

ဟို႔ေရွ့ေရွ့တုန္းကပင္  ။

ေရမကူ မိုးမွာမပြင့္

ေဆာင္းရဲ့ ေအးဒဏ္

ၾကံၾကံခံလို႔

ေႏြေနရဲ့ အပူပင္ၾကားမွာ

ေအးရိပ္ေတြေပးျပီး

မိုးစက္ေလး တျဖိဳက္ျဖိဳက္ၾကားမွာ

ပြင့္ရရွာသေလ  ။

ရိုးတံျဖိဳင္ျဖိဳင္

ဖူး ငံု စိမ္းစိမ္းနဲ႔

၀ါေရာင္ေတြ သန္းပါလို႔ရယ္

ေမြးပ်ံတဲ႔ ဒီရနံ႔နဲ႔

ရွားပါးသည့္ ပန္း  ။

ရာသီရဲ့ ဒဏ္

လူေတြရဲ့ သီလ

ဒီသဘာ၀ေတြၾကား

ဖူးပြင့္တာ အခ်ိန္မမွန္ေတာ့

ေျပာၾကျပန္ေသး

သစၥာမဲ႔တဲ႔ ဒီပန္းကေလး   ။

သစၥာရွိတဲ့ ဒီပန္းရယ္လို႔

တင္စားတာ လူ

ေဖာက္ျပန္တယ္လို႔

စြတ္စြဲတာလဲ လူ

ဒီအျဖစ္ ဒီစနစ္ေတြၾကားထဲ

ပိေတာက္မွာေတာ့ 

မ်က္ရည္ စက္လက္နဲ႔ေပါ့  ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

သၾကၤန္အမွတ္တရ ကဗ်ာအေဟာင္းေလးျပန္တင္ပါသည္။ ပံုကို googleမွကူးယူပါသည္။

အိပ္မက္သခင္ ဘ၀ရွင္နင္ေရ

အိပ္မက္သခင္

ဘ၀ရွင္နင္ေရ

နင့္အပါးမွာ

အျမဲ ခစား

နင့္အနားမွာ

ထာ၀ရေနခ်င္သူမို႔

နင္ရွိတဲ့ဘယ္ေနရာမဆို

ေသမင္းေတာင္

ေၾကြဆင္းတဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္အလား

ျမတ္ႏိုးနမ္းရႈိက္

အဆိပ္သင့္လဲ ေသ၀ံ့သူပါ ။

အိပ္မက္သခင္
ဘ၀ရွင္ နင္ေရ
အေတြးမွာ ေရးသမွ်က
နင့္အတြက္ကဗ်ာ
လက္ေတြ႔မွာၾကိဳစားေနတာက
နင့္ဘ၀လွရန္
ထားတာက ေစတနာ
အမွားပါလို႔
ေ၀ဒနာ ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္
ေသခ်ာပါတယ္
အၾကင္နာေဆးတစ္ခြက္
ငါေမတၱာရည္နဲ႔
သြက္သြက္ေလး ေဖ်ာ္ကာေပးမယ္ ။

အိပ္မက္သခင္
ဘ၀ရွင္နင္ေရ

အေနေ၀းလို႔

ေသြးေအးမသြားတတ္သလို

အေနနီးလို႔လဲ

ရိုးအီမသြားတတ္တဲ့

စစ္မွန္တဲ့ ခ်စ္ျခင္း၀ိုင္တစ္အိုး

ငါ့ႏွလံုးသားမွာ ျမဳပ္ထားလိုက္မယ္

နင့္အတြက္

ႏွစ္ခ်ိဳ႕ေလ ပိုခ်ိဳေလေပါ့ ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

ကာရံမလွေပမယ့္ ဒဏ္ရာကင္းတဲ့ကြ်န္ေတာ္ကဗ်ာ

ရင္ခြင္တံခါးကို
အၾကင္နာစြမ္းအင္နဲ႔
နင္တစ္ေယာက္တည္း
၀င္ခြင့္ရေအာင္
ႏွလံုးသားအဓိဌာန္၀င္
ေမတၱာေတြ သက္ေသထား

ခ်စ္ျခင္းရဲ့ တန္ခိုးနဲ႔
ဘယ္ေတာ့မွမက်ိဳးမယ့္
ႏွလံုးသားတံခါးခ်ပ္
 ငါေဆာက္ထားတယ္ ။

နားလည္မႈ႔ အမွ်င္ထုတ္
သံေယာဇဥ္ၾကိဳးတုတ္တုတ္နဲ႔
ငါဆုပ္ထားတဲ့
ခ်စ္ျခင္းစံပယ္တပြင့္ဟာ
ကမၻာတည္သမွ်
မညႈိးႏြမ္းမယ့္
ကဗ်ာသီတဲ့ ပန္းစံပယ္တစ္ပြင့္ရယ္လို႔
ငါ့ႏွလံုးသား အခ်စ္သမိုင္းမွာ
ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးေရသီခဲ့မယ္ ။

အခ်စ္ကို အခ်စ္လို႔
နာမည္တပ္ႏိုင္ယံုေလာက္နဲ႔
ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္း
လွ်ာဖ်ားက အားယားျပီးထြက္လာတာမဟုတ္ေတာ့
အခ်စ္ရဲ့ ေဘာ္ေဘာ္ေတြျဖစ္တဲ့
ၾကင္နာ ျမတ္ႏိုး
ယုယ တြယ္တာ
နားလည္ ေပးဆပ္
ေမွးစက္ေစခ်င္တာ
ႏွလံုးသားေမြ႔ယာေပၚမွာမို႔
ႏွလံုးေသြးနဲ႔ေရးတဲ့ကဗ်ာတိုင္း
နင့္အတြက္ အခ်စ္ေတြ အန္ခ်တဲ့
ကာရံမလွေပမယ့္
ဒဏ္ရာကင္းတဲ့
ကဗ်ာေလးလို႔
နင့္စိတ္မွာထား

ႏွလံုးသားေလးနဲ႔ ဖတ္ေပးပါ ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

အေတြးေလးမ်ား

ေကာင္းတာဟာ လိုက္နာဖို႔ခက္
မေကာင္းတာက လုပ္ရန္လြယ္လို႔
ေကာင္းတာဟာ မေကာင္းတာလို႔မွတ္
မေကာင္းတာ ေကာင္းပါလားေတြးရင္း
ေလာကအလယ္
အမွားမ်ားလဲ
အမ်ားမွားတဲ့
ကမၻာထဲမွာ
ငါတစ္ေယာက္တည္းေရာျပင္လို႔ရမလားဆိုတဲ့

အေတြးဆိုးေတြ ေမာင္းထုတ္လိုက္ပါ ။

တရားသေဘာေတြက
မွားယြင္းတဲ့ အျမင္ေတြကို ၾကည္လင္ေစတဲ့
ေလာက မ်က္မွန္တစ္လက္ျဖစ္သလို
ဘ၀ပညာေတြက
အျပံဳးေတြခင္းက်င္းထားတဲ့ စားပြဲမွာ
 အဆိပ္ေတြခ်ေကြ်းတာ မိတ္ေဆြလား
အျပံဳးေတြမပါေပမယ့္
အမုန္းခံေစတနာနဲ႔
သြန္သင္တာ  မုန္းလို႔လား
သင့္အေတြးေလးေတြ မွန္ေစသား ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

မ်က္ရည္ျမစ္ထဲက အေမ့အတြက္ကဗ်ာ

 မ်က္ရည္ျမစ္ထဲက အေမ့အတြက္ကဗ်ာ

အေမလို႔ ရင္ထဲကအေခၚမွာ

အတၱေတြေပ်ာ္က်

ေမာဟ ရမၼက္ေတြကြာက်ရင္း

ေဒါသေတြရင္မွာေပ်ာက္လို႔

ေမတၱာတရားရဲ့ ပဲ့ကိုင္ရွင္

သံေယာဇဥ္ၾကိဳး နဲ႔ ကမၻာကိုခ်ည္ေႏွာင္ႏိုင္သူ

ခြင့္လြတ္နားလည္မႈ႔အျပည့္ရွိသူ

အေမကို အေမလို႔

ရင္ထဲမွာ စကၠန္႔တိုင္းေခၚေနမိတယ္

ေမေမရယ္ ။

အေမအတြက္

စာတလံုးေရးတိုင္း

ရင္ထဲမွာ ဆို႔နင့္လာလို႔

ကဗ်ာထဲမွာေတာင္ ငိုမိေနသူပါ 

ဆိုးရြာတဲ့ အေမွာင္ညေတြေၾကာက္တိုင္း

အေမဆိုျပေနၾက

သားေခ်ာ့ေတးေလးက

သားအတြက္အားျဖစ္တဲ့

ဂႏၱ၀င္အေျမာက္ဆံုးေတးသြားတစ္ပုဒ္ေပါ့ ။

အေမ

အေမ

အေမ

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လံုးအေပၚ

မ်က္ရည္ေတြက်မိေနျပီ ။

   *****************

ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ သူရဲေကာင္း

 

ေငြေရာင္ေတြလြမ္း
ဆံျဖဴ ယွက္သန္း
သားကို လြမ္းတဲ့ အလြမ္း
တနင့္တပိုး ထမ္းထားရင္းနဲ႔

 ဆံျဖဴေတြက သားအတြက္ပူလို႔
ျဖဴရတာလားအေမ  ။

န႔ံသာျဖဴအေဖြးသာေပၚ
မ်က္ရည္ျမစ္ေတြျဖာဆင္း
ရင္တြင္းက ေသာကပင္လယ္
သားကို ေမွ်ာ္ရလြန္းလို႔
လွ်ံက်တဲ့ အလြမ္းမ်က္ရည္ေတြရဲ့
စုရပ္လား အေမ  ။

အရိုးေတြျဖိဳင္ျဖိဳင္က်
အေၾကာေတြေထာင္ေထာင္ထလဲ
သားဘ၀ ကာကြယ္ဖို႔
 ႏွလံုးသားနဲ႔ ေသြး
ေသြးစက္နဲ႔ေဆးတဲ့
အေမ့လက္က
ဓါးတစ္လက္ထက္ေတာ့ ထက္ပါတယ္ အေမ   ။

ဗံုးခင္တဲ့လမ္းလဲေလွ်ာက္ရဲတယ္
ကႏၱရသဲၾကမ္းမွာလဲ အိပ္ႏိုင္တယ္
သံရည္ပူလဲ ေသာက္ရဲတယ္ဆိုေပမယ့္
သားအတြက္ေတာ့ေလ
စိန္စီတဲ့လမ္းခင္း
ဖဲႏုေမြ႔ယာေပၚသိပ္
ေမတၱာေရၾကည္တိုက္လို႔ရယ္
အရာရာ ျပီးျပည့္စံုတဲ့ ဘ၀မွာ ထားခ်င္တဲ့ အေမ  ။

ဒုကၡေတြ ခါးစီးျပီးခံ
ခါးသီးျခင္းမိုးစက္ေတြၾကား
ေက်ာက္စလစ္ခင္းထားတဲ့လမ္းမွာ
ဖိနပ္မပါ ေျခဗလာႏွင့္
ေျခဖ၀ါးမွာေသြးေတြ ယိုးစီးေနလဲ
သားဆိုတဲ့ အသိတစ္ခုနဲ႔
ရွိသမွ်အားအင္ေတြသံုး
ရိုးသားျခင္းထီးတစ္လက္ႏွင့္
မာယာမ်ားတဲ့ ေလာကဓံကို ၾကံၾကံခံရင္း
လွပတဲ့ ဘ၀တစ္ခု သားမွာပိုင္ဖို႔
အရာရာကို ရင္ဆိုင္ရဲတဲ့ အေမ  ။

(၀န္ခံခ်က္။    ။ ပံုကို google မွကူးယူပါသည္)

 မွတ္ခ်က္ ။    ။ကဗ်ာအသစ္တစ္ပုဒ္ႏွင့္ အေဟာင္းတစ္ပုဒ္ကို ပူတြဲတင္ထားပါသည္ ။ အေမတိုင္းကို ေလးစားမိပါသည္ ။

 လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

ကဗ်ာတိုေလးမ်ား

အတိတ္ေတြမီးရႈိ႔လိုက္ခ်င္ေပမယ့္
မင္းနဲ႔ ပတ္သက္ရင္
အရိပ္ေတာင္ ျမတ္ႏိုးသူမို႔
အရိပ္ေပ်ာက္မယ့္
အေမွာင္ညေရာက္မွာေတာင္
စိုးေၾကာက္မိတယ္
သဲဘုစုခရုေလးရယ္ ။

  ***********

 ခံစားခ်က္ရင္ခုန္သံကို
ကာရံထပ္လို႔
ကဗ်ာျဖစ္မယ္ဆိုရင္
ၾကင္နာျခင္းေတာတန္းထက္
သံေယာဇဥ္ျမစ္ျပင္မွာေတာင္
နင့္ကိုခ်စ္ေၾကာင္းကဗ်ာစပ္
မိုးတိမ္ေတြၾကားမွာ
အိန္ဂ်ယ္ေတြဖတ္ဖို႔
ကဗ်ာေတြစပ္ေနအံုးမယ္ ေကာင္မေလးရယ္ ။

****************

ခ်စ္ျခင္းေတြ ခ်မ္းသာေတာ့
မုန္းျခင္းေတြ မြဲျပာက်
ဒါနေတြ ရြာသြန္း
အကုသိုလ္ေတြ မိုးေခါင္
အဆိုးေတြရွိေနရင္
အေကာင္းေတြနဲ႔ေပါင္းတင္လိုက္ေတာ့
ဘ၀ဆိုတာ လွမွလွ ။

****************

 တကယ္လို႔မ်ား

အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္
နင္ထားသြားရင္ေတာင္
ငါအမွားမ်ားလို႔ပါလားလို႔
ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္တင္ရင္
အခ်စ္ေတြကို အပြန္းပဲ့မခံ
နင္ေလွ်ာက္မယ့္လမ္း
ငါ့အသက္ရွဴသံေတြ ခင္းက်င္းေပးမယ္ ။

****************

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

မဂၤလာဦးဆြမ္းေကြ်းဖိတ္ၾကားလႊာ ကိုေအာင္မ်ိဳးလြင္(ခ)ကိုမ်ိဳး***ပန္းပ်ိဳးလက္*** + မသြန္းမီမီ

မဂၤလာဦးဆြမ္းေကြ်းဖိတ္ၾကားလႊာ

ရန္ကုန္တိုင္း ၊ အမွတ္(၂၂) ၊ သခင္အုန္းခင္လမ္း(၂၈) ရပ္ကြက္ ၊ ဒဂံုျမိဳ႕သစ္ေျမာက္ပိုင္းေန ၊
ဦးေငြတင္ + (ေဒၚခင္ေရႊ)တို႔၏သား
(ကိုတင္အုန္း) +မခင္စန္း၊ကိုေအာင္ၾကည္+မခင္သန္း၊ကိုမ်ိဳးျမင့္လြင္ ၊
မၾကဴၾကဴေမာ္တို႔၏ညီ ၊ေမာင္ ကိုႏိုင္မ်ိဳးလြင္+မသႏၱာမ်ိဳးတို႔၏ အကို
  
               ကိုေအာင္မ်ိဳးလြင္(ခ)ကိုမ်ိဳး *** ပန္းပ်ိဳးလက္***

                                           ႏွင့္

ရန္ကုန္တိုင္း ၊ အမွတ္(၇၆) ၊ (၅လႊာ) ၊ေျမာင္းၾကီးလမ္း ၊ေရေက်ာ္ရပ္ကြက္
    ပုဇြန္ေတာင္ျမိဳ႔နယ္ေန ဦးတင္၀င္း +ေဒၚျမင့္ တို႔၏ သမီး
မသင္းသင္း၏ညီမ ၊မခင္မ်ိဳး၀င္း ၊ေမာင္ေအာင္သူ၀င္း +မေအးေအးသြယ္
ေမာင္ေဇာ္ထြန္း + မသီတာလြင္တို႔၏ အမ

                                     မသြန္းမီမီ

တို႔၏မဂၤလာဦးဆြမ္းေကြ်းသို႔ ၾကြေရာက္ၾကပါရန္ ေလးစားစြာ ျဖင့္ဖိတ္ၾကားအပ္ပါသည္ ။

                               ***********************************

မဂၤလာအစီအစဥ္

မဂၤလာေန႔ရက္ ။            ။ျမန္သကၠရာဇ္(၁၃၇၄)ခုႏွစ္ ၊ျပာသိုလဆန္း (၅)ရက္
                                      ခရာစ္သကၠရာဇ္(၂၀၁၃)ခုႏွစ္၊ဇန္နဝါရီလ (၁၆)ရက္
                                       ဗုဒၶဟူးေန႔

မဂၤလာဆြမ္းကပ္။           ။နံနက္(၁၁)နာရီ မွ ေန႔လည္(၁)နာရီအထိ
တရားနာႏွင့္
မဂၤလာလက္မွတ္ထိုး။     ။ေန႔လည္(၁၂)နာရီ

မဂၤလာေနရာ။             ။ရတနာရာမ ေက်ာင္းတိုက္

                                   30,Jalan SS 2 / 72, Petaling Jaya 47300 ,
                                   Selangor
 ကိုမ်ိဳးဖုန္းနံပါတ္ေလးေနာ္  ။     ။010 8966 339

                             ******************************************

မေလးရွားတြင္ရွိေသာ ကိုမ်ိဳး(ခ) ပန္းပ်ိဳးလက္၏ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ကြဲကြာေနေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ား
မဂၤလာေန႔ရက္ေလးသို႔ လာေရာက္ရန္ ေလးစားစြာဖိတ္ၾကားအပ္ပါသည္ ။ ။ ။

                           *******************************************

ေလးစားရတဲ့ ဘေလာ့ဂါမိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ စာခ်စ္သူတို႔ခင္ဗ်ာ

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ့ မဂၤလာေဆာင္ေလးကို ကြ်န္ေတာ္လြင္ျပင္မွ ေစတနာႏွင့္ေၾကျငာအပ္ပါသည္ ။

ဘေလာ့ဂါသူငယ္ခ်င္း လူပ်ိဳၾကီး အပ်ိဳၾကီးမ်ား အားက်စြာ အခ်စ္ကိုရွာေဖြရင္း လြင္ျပင္  ေနာက္ထပ္ခ်စ္သူစံုတြဲေတြ ေၾကျငာေပးခ်င္ပါေသးတယ္ ။

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ပါတယ္

ခင္မင္တြယ္တာ

ျမတ္ႏိုးစြာႏွင့္

သံေယာဇဥ္ အထပ္ထပ္

ေမတၱာတံတိုင္း ပတ္

သစၥာ အုပ္ျမစ္ခ်

သာယာတဲ့အိမ္ေထာင္ေရး

ကမၻာငယ္ေလး၀ယ္

ေဖးမထူတြဲ

စိတ္ပ်က္အားငယ္ရင္

စိတ္ဓါတ္သစ္ေတြ

အသက္သြင္းေပး

ေအးရင္တူတူ

ပူရင္မမွ်

အတူတကြနဲ႔

လာစမ္းေလာကဓံ

သူ႔လက္ကိုယ္ဆြဲ

ကိုယ့္လက္သူတြဲရင္း

အရာရာကို ရင္ဆိုင္လိုက္မယ္ ။

အမုန္းမရွိတဲ့ အခ်စ္

အျပံဳးေတြ ထာ၀ရပ်ိဳရြယ္

အရႈံးေတြေတြ႔တိုင္း

အားမငယ္ပါနဲ႔ရယ္လို႔

အားေပးႏွစ္သိမ့္

လက္ေတြ႔က်တဲ့ မနက္ျဖန္တိုင္း

အလင္းရွိရင္ အရိပ္

ျပန္ေတြးမယ့္ အတိတ္တိုင္းႏွင့္

ေလွ်ာက္သြားမယ့္ အနာဂါတ္တိုင္း

နားလည္မႈ႔ႏွင့္ ဘ၀ကိုဆက္ႏိုင္ပါေစသား ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

အားမငယ္ပါနဲ႔ ေလာကၾကီးရယ္

ငိုရင္လြယ္
ရိႈက္ရန္ခက္
ေသရင္လြယ္
ရွင္ဖို႔ခက္
ခ်စ္ျခင္းအတြက္
စစ္ပြဲေတြျဖစ္ေနသလို
ျမစ္ျပင္မွာ
မီးထြန္းခ်င္သူေတြလဲရွိတယ္
ေမတၱာေတြရွင္သန္ေနေပမယ့္
သစၥာေတြကြ်မ္းေလာင္ေတာ့
ခ်စ္ျခင္းေတြ ျပာတို႔နယ္
ေလအေ၀့ ဘယ္တေကြ႔မွာ
ေပ်ာက္သြားမွန္းမသိခဲ့ဘူး ။

ဟန္ေဆာင္မ်က္ႏွာဖံုးတပ္
မာယာေတြပြဲေတာ္ဆက္
မနာလိုမႈ႔ေတြ ဆင္ျမန္းရင္း
လူ႔ေလာကဇာတ္ခံု
ဖားက က ရင္း
ရုိးသားသူတို႔ မ်က္ရည္ပင္လယ္
အတၱေလွနဲ႔ ဇိမ္ခံစီးရင္း
ဒီဘ၀မွာ ေပ်ာ္ေနသူလဲ ဒုနဲ႔ေဒး ။

တစ္က်ပ္ရွိရင္
ငါးမူးလွဴ
တစ္မတ္ဖိုးနဲ႔
စားေသာက္ေရာင့္ရဲ
လက္က်န္ကိုစုေဆာင္း
ေလာကဒဏ္ဘယ္ေလာက္ေထာင္းေထာင္း
မေျပာင္းတာ ရိုးသားတဲ့အားမာန္
ငတ္လို႔ေသရင္ေသ
သတ္လို႔မေသတဲ့
စိတ္ထားလွလွနဲ႔
ဒါနေတြေက်ာပိုး
အမ်ားအက်ိဳးအတြက္
အသက္ရွင္ေနသူေတြလဲရွိေသးတယ္ ။

ထို႔ေၾကာင့္
ထို႔ေၾကာင့္
အေကာင္းအဆိုးေတြ တြဲဖက္
ေနထြက္ေန၀င္ရွိေနေသးလို႔
အားမငယ္ပါနဲ႔ ေလာကၾကီးရယ္ ။

(အခုတေလာအလုပ္ေတြမ်ားေနလို႔ စာလဲမေရးႏိုင္ အိမ္လည္လဲမထြက္စာဖတ္ေပမယ့္ ေကာ့မက္ေတြမခ်န္ခဲ့ႏိုင္တာကို နားလည္ေပးၾကပါရန္)

အားလံုးကိုေလးစားခ်စ္ခင္လ်က္

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

 

ခ်စ္ဇနီးအတြက္ ေမြးေန႔ကဗ်ာ

ဒီဇင္ဘာႏွင္းေတြၾကာမွာ

စံပယ္ျဖဴ တစ္ပြင့္

ရိုးသားတဲ့ ၀တ္ရံုကိုဆင္ျမန္းလို႔ရယ္

စမ္းေခ်ာင္းရဲ့ ဂီတသံႏွင့္အတူ

ေမြးရနံ႔ေတြဖက္ဖ်န္း

ဒီကမၻာေျမျပင္ကို သူ ေရာက္လာခဲ့တယ္ ။

ၾကင္နာတတ္ျခင္းအျပည့္

သည္းခံျခင္းအေပါင္း

ရင္တြင္းမွာေအာင္းေနသူေလးမို႔

ရိုးရိုးေလးပဲ အမည္ေပးခဲ့ဖူးတယ္

ဒီဇင္ဘာယုန္ျဖဴေလးရယ္ ။

ခ်ဴခ်ဴခ်ာခ်ာနဲ႔ လူျဖစ္လာရေပမယ့္

အမ်ားတကာရဲ့ အက်ိဳး သယ္ပိုးဖို႔ဆိုရင္

ျမင့္မိုရ္ေတာင္ အၾကိမ္ၾကိမ္တက္

အၾကိမ္ၾကိမ္ဆင္းရေစအံုးေတာ့

မေမာမပန္း ပိတိအျပံဳးပန္း

ထာ၀ရပြင့္လန္းေနတတ္သူ  ။

အမ်ားတကာအလယ္

သနားစဖြယ္ ယုန္သူငယ္

ဆုိေစေပမယ့္

မတရားတာဆို

က်ားရဲေတာလဲ

ရဲရဲျဖတ္ေက်ာ္ ရင္ဆိုင္၀ံ့သူ  ။

အလွဴေတြရက္ေရာတဲ့ သူ႔လက္က

ကဗ်ာေတြလဲထြက္တယ္

စကားေတြမခ်ိဳတတ္ေပမယ့္

ေစတနာေတြပိုတတ္တယ္

အရာရာကို ရိုးသားစြာျမင္တတ္သူမို႔

ဒီကမၻာမွာ တန္ဖိုးရွိတဲ့ ပန္းစံပယ္ေလးမို႔

ထာ၀ရ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးရေလတယ္ ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

ကမၻာပ်က္ရင္ေတာင္ ကဗ်ာအသက္နဲ႔ သူ႔ရင္မွာရွိေနသူ

အထာက်  မက်ေတာ့ မသိဘူး
ကမၻာပ်က္မယ္ ကမၻာပ်က္မယ္နဲ႔
သတင္းစကားေတြ ၾကားရတာၾကာခဲ့ေပါ့
၂၁ ရက္ေန႔မွာ ကမၻာပ်က္မယ္တဲ့
သက္ထက္ဆံုးမက
သံသရာဆံုးထိ
သူ တစ္ေယာက္သာ
ခ်စ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့
ႏွလံုးသားက
ခပ္ျပံဳးျပံဳးေလးပဲ ေျပာလိုက္တယ္
ကမၻာပ်က္ေပမယ့္
သူ႔ကိုခ်စ္တဲ့ အခ်စ္က ဘယ္ေသာအခါမွ
ပ်က္မွာ မဟုတ္တဲ့ ။

သဘာ၀က် မက်ေတာ့ မသိဘူး
ကမၻာပ်က္မယ္ဆိုရင္
ခႏၶာေတြ ပ်က္သုန္းသြားႏိုင္ေပမယ့္
ခ်စ္ျခင္းတရားေတြ ဒီကမၻာေပၚမွာ
 က်န္ရစ္ေနခဲ့လိမ့္မယ္
အမုန္းစကားေတြ ဘယ္သူမွ ၾကားႏိုင္ေတာ့မွာ
မဟုတ္သလို
အျပံဳးေတြနဲ႔ ဒီကမၻာကို
သူ႔လက္ကို တြဲျပီး ရဲရဲၾကီးႏႈတ္ဆက္သြားပါ့မယ္ ။

ျဖစ္ႏိုင္ မျဖစ္ႏိုင္
အျငင္းစကားေတြနဲ႔
အခ်ိန္ေတြမျဖဳန္းမေနေတာ့ဘူး
မေရရာတဲ့ သတင္းစကားေတြနဲ႔
ဘယ္သူ႔ႏွလံုးသားကိုမွ
လိပ္ျပာမလြင့္ေစခ်င္လို႔
ယံုၾကည္ခ်က္တစ္ခုေတာ့
ကမၻာေျမသိေအာင္တိုင္တည္ခ်င္ေနမိတယ္
ခ်စ္ျခင္းေတြရွိေနေသးတဲ့ ဒီကမၻာမွာ
စစ္မီးေတြဘယ္ေလာက္ပဲေလာင္ေလာင္
သိပၸံပညာရွင္ေတြဘယ္ေလာက္ပဲ ေတာ္ေတာ္
ပ်က္စီးျခင္းမရွိေသးတဲ့
ဒီေန႔ကမၻာကို
မနက္ျဖန္ပ်က္မယ္ဆိုတာ မေသခ်ာေသးလို႔
ဘုရားေဟာတဲ့ တရားေတြ ႏွလံုးသားမွာ မွတ္
သူ႔လက္ကို တင္းတင္းဆုပ္ျပီး
၂၁ရက္ကို မထူးျခားတဲ့ရက္လို႔
အသိတရားထဲထည့္
၂၂ရက္ေန႔မွာ
မိတ္ေဆြတို႔ရဲ့
ခံစားခ်က္ ရသ ကဗ်ာေတြ
ကြ်န္ေတာ့္တို႔ ႏွစ္ေယာက္လာဖတ္ပါ့မယ္ ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

ခ်ိဳခ်ိဳခ်စ္အတြက္ ေျခာက္ႏွစ္ေျမာက္မဂၤလာဆုေတာင္း

ခ်စ္ တတ္တဲ့ အရြယ္
ကို ယ့္ရင္မွာ၀ယ္
ကို ယ့္ရင္မွာ ရင္ခုန္သည္မွစ
ျငိမ္း ေအးေစတဲ့
မင္း ရဲ့ရုပ္လႊာ
ေအး ျမေစျပီး
ေျခာက္ ကပ္တဲ့ကိုယ့္ဘ၀ထဲ
ႏွစ္ ေပါင္း ေထာင္ခ်ီ
ေက်ာ္ ၾကားတဲ့ ရမၼက္ကင္း
သံ သရ ကင္းကင္း
သ ေဘာျဖဴျဖဴ
ရာ သက္ပန္
အ ခ်စ္ဆံုးအျဖစ္
ဆက္ ႏြယ္တဲ့ ေရွ႔ေရစက္
ဆက္ သြယ္တဲ့ ရင္ခုန္သံ
ေပါင္း ဖက္လို႔ရယ္
ဖက္ တြယ္တာ  ေမတၱာရယ္မို႔
ေစ ခိုင္းတာ ႏွလံုးသားစကား
သာ သည္နာသည္မရွိ ခ်စ္ပါရေစသာ ။

ခ်ိဳခ်ိဳခ်စ္ အတြက္ ေျခာက္ႏွစ္ေျမာက္ မဂၤလာဆုေတာင္း

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

ႏွလံုးသားလြင္ျပင္ေပၚမွ တပြင့္တည္းေသာပန္းစံပယ္

သံေယာဇဥ္ေတြ

ထပ္ထပ္ေပးျပီး

ခ်စ္ျခင္းရဲ့ ျမက္ခင္းေလးမွာ

အတၱကင္းတဲ့

ရိုးသားတဲ့ ေျခလွမ္းတစ္စံုနဲ႔

ငါ့ရင္ခြင္နန္းကို

နင္၀င္လာတုန္းက

ကာရံနမ္းတဲ့

ကဗ်ာပန္းေတြ

စံပယ္ရနံ႔နဲ႔

ထံုထံုသင္းတာ

ငါ့ႏွလံုးသားလြင္ျပင္ေပၚမွာ၀ယ္ ။

မခ်စ္ဖူးလို႔

အခ်စ္ရူးတာ မဟုတ္ပါဘူး

မျဖစ္ဖူးတဲ့

သံေယာဇဥ္ထူးမို႔

ေမ့လို႔မရ

အမုန္းသင္ခန္းဆိုတာ

ႏွလံုးသားက သင္ခြင့္မျပဳတဲ့

တားျမစ္စာမ်က္ႏွာမို႔

အလြမ္းအစား

အနမ္းေတြျပည့္တဲ့

ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက

မုသား ပလီပလာေတြ 

မဆိုးထားမွေတာ့

ႏွလံုးသားစကား

တိုက္ရိုက္ၾကား

အမွားေတြကင္း

ဆူးေတြရွင္းတဲ့

ပန္းစံပယ္က

ႏွလံုးသားလြင္ျပင္မွာ

အျပည့္စိုက္ထား

ဒါကို အရူးတစ္ေယာက္လို႔ ေခၚမလား ။

ငါအမွားေတြရွိေပမယ့္

နားလည္မႈ႔ေတြ ထားတတ္တဲ့

နင့္ရဲ့ ျဖဴစင္တဲ့ ႏွလံုးသားေပၚ၀ယ္

အေရာင္လဲ မဆိုး

ဒဏ္ရာမေပး

ေ၀ဒနာ ဟို႔..... အေ၀းေျပးေစျပီး

ႏွလံုးသားႏွစ္စံု

ခ်စ္ျခင္းတစ္စံုနဲ႔

ႏွစ္ေယာက္တစ္ဘ၀

ခဏေလးေတာင္

ေ၀းမေနႏိုင္ေပါင္ ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

 

အလြမ္းရဲ့ ငိုသံနဲ႔ ေျပာတဲ့စကား

 ခ်စ္သူ
ေကာင္းကင္က တိမ္ငိုသံဟာ
အျမဲမဟုတ္ေပမယ့္
ငါ့ရင္က
နင့္ကို လြမ္းတဲ့ႏွလံုးသားငိုသံေတြရင္ခြင္လြင္ျပင္ေပၚ ရြာသြန္းေတာ့
လြမ္းေဆြးျခင္း ျမစ္ငယ္
ဆယ္ကမၻာျခားလဲ
မျပတ္စီးဆင္း
ႏွလံုးသားမွာ အလြမ္းအိုင္ျဖစ္ေနပါျပီ ခ်စ္သူ ။  ႏွင္းေတြျမဴတဲ့
ေဆာင္းမနက္မွာ
တြဲလက္တစ္စံုနဲ႔
ခ်စ္ခင္သူတို႔ရယ္
ဆီးႏွင္းေတြ ခ်စ္ရည္လူးေတာ့
ေအးစက္တဲ့ ငါ့လက္တစ္စံုက
ႏွလံုးသားကို မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ၾကည့္ေနရွာတယ္
တြဲလက္က ႏႈတ္မဆက္ပဲထြက္ခြာသူေရ ။  ေကာင္းကင္ကၾကယ္တခင္းအျမဲမလင္းေပမယ့္ငါ့ရင္ကနင့္ကိုခ်စ္ျခင္းကေတာ့ႏွလံုးေသြးေတြရပ္အိပ္မက္ေတြ လြင့္ေပ်ာက္သြားလဲနင္က သံသရာတေလွ်ာက္ငါ့ႏွလံုးမွာထင္က်န္ေနမယ့္ခ်စ္ျခင္းေက်ာက္ျဖစ္ရုပ္ၾကြင္းသစၥာရဲ့ အလင္းတံခါးေလးတစ္ခုပါ ။   အေနမနီးေပမယ့္ ေျဖေတြးစရာရိုးသားတဲ့ နင့္ရဲ့စိတ္ထားဓါတ္ပံုငါ့မွာရွိတယ္ ေရေျမျခားေနလဲအေတြးမွာ နင္ကအျမဲရွိေတာ့အလင္းမွာ နင္ကအရိပ္အေမွာင္မွာ မေန႔ကအတိတ္နင့္အေၾကာင္းမ်ားနဲ႔အိပ္စက္ေတာ့လဲအိပ္မက္မွာ နင္ကရွိေတာ့ေ၀းတယ္မထင္အျမဲအနီးအနားငါ့အပါးမွာ နင္ကရွိေနတာပါဟာ ။  ေ၀းမယ့္အျဖစ္ကိုမေတြးထားေပမယ့္ေဆြးရတဲ့ရင္မွာ ခံႏိုင္ရည္ကိုအခ်ိန္နဲ႔ ကုစားနီးရမယ့္ တခ်ိန္မွာေျပာင္းလဲျခင္းတရားေတြနင့္ရင္မွာ  မရွိပါေစနဲ႔လို႔ေတာင္းဆုေတြေျခြရင္းမေန႔ကထက္ဒီေန႔က နင္နဲ႔နီးဖို႔ပိုနီးသြားျပီေပါ့ ။    လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္     

စိတ္ကိုအိမ္သာတက္ျခင္း

လူ႔ဘ၀မွာ အေရးၾကီးဆံုးက ဘာလဲ? ။ေငြေၾကး ပိုက္ဆံလား? အာဏာလား?ေအာင္ျမင္ေက်ာ္

ၾကားမႈ႔လား?တီထြင္ႏိုင္မႈ႔စြမ္းအား? လားေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ အေရးၾကီးဆံုးကို မေတြးတတ္ေတာ့ပါဘူး ။
လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္ေထြေထြဆိုတာမ်ိဳးပါပဲ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြမတူညီသလို လိုအင္ဆႏၵေတြလဲဘယ္သူညီႏိုင္ပါ့မလဲ ။ သို႔ေပမယ့္လဲ လူသားတိုင္းအတြက္ အေရးၾကီးဆံုးနဲ႔ လူအင္ဆႏၵထပ္တူက်တာတစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ အဲ့ဒါဘာလဲဆိုေတာ့ က်န္းမာေရး ။ ဆင္းရဲသူျဖစ္ျဖစ္ ခ်မ္းသာသူျဖစ္ျဖစ္ အုပ္ခ်ဴပ္သူေကာ အုပ္ခ်ဴပ္ခံ အတန္းအစားမေရြး ဘာသာမေရြး လူမ်ိဳးမေရြးေတာင္းတ လိုခ်င္တာကေတာ့ က်န္းမာေရးေကာင္းဖို႔ပါပဲ။က်န္းမာေရးေကာင္းမွလဲ လူေတြဟာ စိတ္သြားတိုင္းကိုယ္ပါ လိုခ်င္တဲ့ခရီး သြားလိုရာပန္းတိုင္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ေလးလွမ္းႏိုင္မယ္မဟုတ္လား ။ 

 

က်န္းမာေရးဆိုတာကလဲ ေငြရွိတိုင္းေကာင္းႏိုင္တာမဟုတ္တဲ့ ဘက္မလိုက္တဲ့အရာျဖစ္ေနေတာ့ ဥစၥာကံေစာင့္ အသက္ကို ဥာဏ္ေစာင့္ဆိုတဲ့ဆိုရိုးစကားေပၚလာတာေပါ့ ။ ထို႔ေၾကာင့္လူေတြဟာ က်န္းမာေရးေကာင္းဖို႔အတြက္ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားမႈ႔ေတြလုပ္တယ္ ေဆး၀ါးေတြမွီ၀ဲၾကတယ္ ကိုယ္နဲ႔ တည့္မဲ့အစားအစာေတြကိုေရြးစားၾကတယ္ ဒီလိုနဲ႔က်န္းမာေရးေကာင္းေအာင္အမ်ိဳးမ်ိဳး ကာကြယ္ရင္းနဲ႔ ကုသျခင္းေတြလုပ္ၾကတာေပါ့။အဓိကလုပ္တာကေတာ့ အစာအိမ္အတြက္ပါပဲ အာဟာရျပည့္၀တဲ့ အစားအစာေတြစားမွ က်န္းမာ၀ျဖိဳးအလွတိုးမွာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေဆးလဲအစာ အစာလဲေဆးမို႔လူေတြဟာ ေန႔စဥ္အာဟာရျဖစ္မယ့္အစာကိုစားသံုးၾကတယ္ အစာမစားရင္ အသက္မရွင္ႏိုင္တာမို႔ ၾကီးၾကီးငယ္ငယ္အားလံုးဟာ အဓိကက်တဲ့ အစာကို စားသံုးၾကတယ္ အစာကိုစားသံုးျပီး ေနာက္ဆက္တြဲကေတာ့ အစာခ်က္ျပီးရင္ လိုအပ္တဲ့အရာေတြ သက္ဆိုင္ရာအစိတ္အပိုင္သို႔ပို႔ေပးျပီး မလိုတဲ႔အရာေတြကိုေတာ့ "မစင္" ဆိုျပီးစြန္႔ထုတ္ဖို႔ အိမ္သာတက္ၾကရတာပါပဲေလ ။ လူေတြအားလံုးဟာ အိမ္သာကို ေန႔စဥ္ တေန႔တၾကိမ္ေတာ့ တက္ၾကရတာပဲ တကယ္လို႔ တေန႔တၾကိမ္မွ ၀မ္းမသြားရင္ ဗိုက္ထဲကေအာင့္ျပီး မအီမသာနဲ႔ ေနမထိထိုင္မသာျဖစ္ျပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးအိမ္သာတက္ခ်င္ေအာင္ ေဆးခန္းျပ ၀မ္းႏႈတေဆးနဲ႔ အညစ္အေၾကးကို အမ်ိဳးမ်ိဳးစြန္႔ထုတ္တတ္ၾကပါတယ္ ။ ဒၤီလိုစြန္႔ထုတ္ႏိုင္မွလဲ ေနသာထိုင္သာရွိျပီး က်န္းမာေရးေကာင္းႏိုင္မယ္မဟုတ္လား။ထို႔ေၾကာင္းလူသားေတြဟာ အိမ္သာကို တေန႔တခါေတာ့အနည္းဆံုးတက္သင့္ပါတယ္။ဆိုလိုသာကေတာ့ လူေတြဟာ က်န္းမာေရးအတြက္အိမ္သာရပါမယ္။ေနာက္တစ္ခ်က္ ႏွလံုးသားလွဖို႔ စိတ္ထားလွဖို႔ မေကာင္းတဲ့အရာေတြမ်ားမ်ားမလုပ္ဖို႔ က်န္းမာေရးအတြက္ အိမ္သာတက္သလို စိတ္ထားအတြက္ လူသားတိုင္း စိတ္ကိုအိမ္သာတက္ခိုင္းရင္ေကာမေကာင္းဘူးလား။
               စိတ္ကိုအိမ္သာတက္တယ္ ဒီလိုေျပာရင္ ရီစကားမ်ားျဖစ္ေနမလားမသိဘူးေနာ္ တကယ္ေတာ့ စိတ္ကို အိမ္သာတက္ဖို႔လိုမယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ျမင္တယ္ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လူေတြဟာ ေန႔စဥ္၀မ္းေရးအတြက္ အလုပ္လုပ္ရင္း မေကာင္းတဲ့စိတ္ေတြ လိမ္ညာတဲ့စိတ္ေတြနဲ႔ ကိုယ္ခႏၵာမွာျပည့္ေနပါလိမ့္မယ္(အားလံုးကိုမဆိုလိုပါ) ဒါေၾကာင့္ေန႔စဥ္မွန္မွန္ ညမအိပ္ခင္ ၁၀မိနစ္ေလာက္ထိုင္ မ်က္စိေလးမွိတ္ျပီး ဒီေန႔ငါဘာေတြေကာင္းတာလုပ္ခဲ့လဲ မေကာင္းတာေတြကို ဘာလုပ္ခဲ့လဲ ျပန္ေတြးျပီး ေကာင္းတာလုပ္တဲ့စိတ္ေတြကို ႏွလံုးသားထဲထည့္ မေကာင္းတာလုပ္ခဲ့တဲ့ စိတ္အညစ္အေၾကးေတြကို စြန္႔ထုတ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ မနက္ျဖန္အတြက္ ယေန႔ရဲ့စိတ္အညစ္အေၾကးေတြကင္းစင္သြားႏိုင္ပါတယ္။လူ႔ဘ၀မွာ အေရးၾကီးဆံုးက စိတ္ကို လြတ္လပ္ေပါ့ပါးျပီး စိတ္ထားေလးဟာ မညစ္ႏြမ္းပဲ ျဖဴစင္ေနရင္ ျမင္ျမင္သမွ်ဟာလဲ အျပစ္ေျပာစရာမရွိတဲ့ အသစ္အတိုင္းပဲ ျမင္ေနပါလိမ့္မယ္  ။ ရွင္သန္ျခင္းရဲ့ သက္တမ္းမွာ စိတ္ထားကို ျမင့္သထက္ျမင့္ လွသထက္လွေအာင္ေနသြားမယ္ဆိုရင္ ေသာကမ်ားမ်ား ေရာဂါမ်ားမ်ားနဲ႔အထီးက်န္ရင္း ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းစရာမလိုေတာ့ပါဘူး။လူတစ္ေယာက္ဟာ အဓိက စိတ္လွဖို႔ပါ ရုပ္လွေပမယ့္ စိတ္မလွတဲ့သူကို သင္ျမင္ဖူးပါလိမ့္မယ္ သူ႔အလွဟာသူ႔စိတ္ကိုမသိခင္ ခဏတာပဲ လွပျပီးေတာ့ သူ႔စိတ္ကို သင္သိရာမွစလို႔ သူဟာ ဘယ္ေတာ့မွ သင့္မ်က္စိနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္မ်က္စိမွာ အက်ည္းတန္ရုပ္ဆိုးေနပါ့လိမ့္မည္။ ရုပ္မလွေပမဲယ့္ စိတ္လွတဲ့ သူကေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ပဲၾကည့္ၾကည့္ ၾကည့္မ၀တဲ့ ပန္းခ်ီးကားတခ်ပ္လိုပါပဲ။စိတ္ဆိုတာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲယူလို႔ရတဲ့ အရာမို႔ စိတ္ကို အျမဲတမ္းဆန္းစစ္ျပီး မေကာင္းတဲ့စိတ္ေတြကိုထုတ္ ေကာင္းတဲ့စိတ္ေတြကို နွလံုးသားမွာစုျပီး ဘ၀ကို လွပစြာ ၾကည္ႏူးစရာအျပည့္နဲ႔ လွမ္းေလွ်ာက္လိုက္ပါ။

             စိတ္ကို အိမ္သာတက္ျခင္းသည္ တေန႔ ၁၀မိနစ္ေလာက္ဆိုေပမယ့္လဲ အက်ိဳးေက်းဇူးကေတာ့ ေဖာ္ျပလို႔မရတဲ့ အတိုင္းအသာအထိ သင့္ကို အက်ိဳးေက်းဇူးျပဳပါလိမ့္မယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒီေတာ့  ဒီေန႔မွ စလို႔ စိတ္ကို အိမ္သာတက္ၾကည့္ရေအာင္လား   ။

(မေရးတတ္ေပမယ့္ အေတြးေလးေတြကို ေလးစားရပါေသာ သင္ဆရာ ျမင္ဆရာ ၀ါသနာတူမ်ားကို ေရးခ်ျပတာျဖစ္လို႔ အမွားအယြင္းရွိပါက လြင္ျပင္ကို နားလည္ေပးႏိုင္ၾကပါေစ)

 

အလုပ္ကမ်ားေနလို႔  ဒီပို႔ေလးကို ႏွစ္ခ်ိဳ႔၀ိုင္လို႔ သေဘာထားေပးၾကပါေနာ္ ။တကယ္ေတာ့ ဆားခ်က္တာပါ ဟိ ။အားလံုးကို သတိယလ်က္ 

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

ႏွစ္သိမ့္ကဗ်ာ

နာက်င္ေနခ်ိန္
ၾကင္နာဖူးတဲ့
သူ႔ရဲ့ ယုယ
ျပဳစုမႈ႔ေတြး
ႏွလံုးသားကို
နားလည္မႈ႔ေတြ
ခ်ေကြ်းလိုက္ေတာ့
နာက်င္တယ္ဆိုတာ
ဒဏ္ရာမဟုတ္ေတာ့ဘူးေပါ့ ။

သူကပစ္ေျပးေပမယ့္
အခ်စ္ေၾကြးေတြ
ေရွ့ဘ၀ကထင္က်န္
ငါ့အမွားမ်ားလို႔
ထားသြားပါလား
ေျဖေတြးေတြးရင္း
အမုန္းမ်ိဳးေစ့
ရင္မွာမၾကဲ
မစဲတဲ့အခ်စ္မိုးနဲ႔
ႏွလံုးသားကို စိမ္းလန္းပါေစ ။

ကိုယ့္ရဲ့ လိုအင္ဆႏၵထက္
သူ႔လိုခ်င္ တက္မက္
ခ်စ္ျခင္းမ်ားအတြက္
ဘ၀ကိုေပးရင္း
ႏွလံုးသားႏွစ္ခု
ဦးေႏွာက္နဲ႔ ဂေရဆက္ျပီး
လူ႔အလိုနတ္မလိုက္ႏိုင္ေပမယ့္
သူ႔အလို ကိုယ္လိုက္ႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစား
အမွားေတြရွိရင္
အမွန္ျဖစ္ေအာင္
ၾကိဳးစားျပဳျပင္ရင္း
ဘ၀အလင္းတံခါး
အတူတူတြန္းဖြင့္ထား ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

အခ်စ္ရဲ့ ေစတမန္

အေ၀းအနီးရဲ့ သေဘာက
ဘာလဲ ?
ေ၀းတယ္ဆိုတာ အေတြးမွာ
တကယ္မရွိလို႔သာေ၀းေနတာပါ
ဘယ္ေလာက္ပဲေ၀းေ၀း
ႏွလံုးသားကိုခုန္ေစတဲ့
ေသြးေၾကာမွ်င္ဟာ နင္ျဖစ္ေနေလေတာ့
ငါ့ကမၻာမွာ အေနေ၀းေပမယ့္
ေသခ်ာတာ နင္က ငါ့အနီးဆံုးရင္ခုန္သံေလးပါ  ။

အခ်စ္သေဘာကို
အျပည့္အ၀နားမလည္ေပမယ့္
ျဖည့္ေလ ျဖည့္ေလ မျပည့္တဲ့
နင့္ကိုခ်စ္တဲ့ ခ်စ္ခဲ့ျခင္းေတြ
သိုသို သိပ္သိပ္နဲ႔
မယိုဖိတ္ေအာင္
ငါ့ႏွလံုးသားအိုးထဲကို
စကၠန္႔တိုင္း ျဖည့္ေနတယ္ ခ်စ္သူရယ္ ။

အလြမ္းေတြထမ္း
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ဖက္တြယ္
နင့္အခ်စ္ရဖို႔အေရး
လမင္းဆီမွာ နင္ရွိရင္ေတာင္
ႏွလံုးကို အေတာင္တတ္
မေရာက္ေရာက္ေအာင္ နင့္ထံေတာ္ပါး
ငါပံ်သန္းခဲ့မယ္ ခ်စ္သူရယ္ ။

 နင္သာေပ်ာ္မယ္ဆိုရင္

 တိမ္ေတြခင္းတဲ့လမ္းမွာ
ၾကယ္စင္ေတြအလင္းနဲ႔
လမင္းေအာက္မွာ
ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ေလွ်ာက္ၾကတာေပါ့ ။

နင္အလိုရွိရင္

ေကာင္းကင္ကို ျဖဲဆုတ္

စာအုပ္ခ်ဳပ္ျပီး

ငါ့ႏွလံုးေသြးစက္မ်ားနဲ႔ေရး

နင့္ကဗ်ာစာအုပ္ေလးလဲ လွေစပါ့မယ္ ။

အလင္းရွိမွ အရိပ္ရွိသလို

 အတိတ္ရဲ့ မနက္ျဖန္တိုင္း

နင္က ငါ့အရိပ္တစ္ခုေပါ့ 

ေစာင့္စားသူအတြက္

အခ်ိန္က လိပ္သြား သြားသလို

အလြမ္းေတြဖက္အိပ္တဲ့ညေတြကလဲ

တိတ္တိတ္ ကေလးၾကယ္ေၾကြေတြႏွင့္အတူ

အထီးက်န္ညေတြရွည္လ်ားလြန္းေပမယ့္

နင့္အခ်စ္မိုးေတြ ႏွလံုးသားမွာ

ရြာသြန္းမည့္ေန႔

ေႏြေခါင္ေခါင္လဲ ငါေစာင့္ေနပါ့မယ္ ခ်စ္သူ ။

မွတ္ခ်က္။        ။သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အတြက္ ရင္ဘတ္ဌားထားပါသည္ ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ ေရွ့ေရး

အငိုနဲ႔စတဲ့လူ႔ဘ၀

ငိုေၾကြးျခင္းအခမ္းအနားနဲ႔ ဆံုးတာ

သဘာ၀ဆိုေပမယ့္လဲ
အျပံဳးေတြ ပန္ဆင္
ေမတၱာ ၀တ္ရုံေႏြးေႏြးေလး၀တ္ျပီး
လက္ထဲကို ဓါးထည့္သူကထည့္
အားထည့္သူကထည့္နဲ႔
ဘ၀မွာ ေပ်ာ္စရာမ်ားလွသူေတြလဲ
အမ်ားသားေနာ္ ။

အငိုနဲ႔စ
၀မ္းနည္းမႈ႔ေျခလွမ္းနဲ႔
ဘ၀စာမ်က္ႏွာေလးမ်ားလွလာမလား

ေမွ်ာ္မွန္းရင္း

ၾကည္ႏူးေ၀ျဖာ ပိတိမ်ားႏွင့္

မိဘေမတၱာေလာကရုပ္ရွင္ကိုျမင္ေတြ႔ရင္
ရင္နာစရာအျဖစ္နဲ႔
အေမ ဘယ္ဆီ အေဖဘယ္၀ယ္ႏွင့္

ေကာင္းကင္ၾကီးကိုေမာ့ၾကည့္သူကၾကည့္
ေျမၾကီးကို ငံုၾကည့္သူကၾကည့္နဲ႔
ထြက္စရာမ်က္ရည္ေတာင္
အစာေရစာမ၀လို႔
ေပါေပါသီသီမထြက္ႏိုင္သူ
မိဘမဲ့ကေလးေတြေလာကမွာ ဒုနဲ႔ေဒးပါလား ။

ေရွ့ဘ၀က ေကာင္းမႈ႔ေၾကာင့္
ဒီဘ၀မွာ လိုတရသူေတြမ်ားေပမယ့္
ေနာက္ဘ၀မွာ ေကာင္းဖို႔
ဒီဘ၀မွာ လွဴခ်င္ေပမယ့္
အတူေနရတာ ဒုကၡဆိုေတာ့
ေနာက္ဘ၀ဆိုတာရွိမွာကို ေၾကာက္သူလဲရွိေနမေပါ့ ။

ေက်ာင္းစာေတြအံေနတဲ့
ေပ်ာ္ရႊင္သူေတြရွိေနသလို
ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးေဘးမွာ
ေခ်ာင္းေနတာ
ဘယ္သူမ်ား ပလက္စတစ္(သို႔မဟုတ္)
စားစရာလက္က်န္မုန္႔ေလးမ်ားပစ္မလားနဲ႔
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္လက္က်န္ေလးနဲ႔
၀မ္းတထြာအတြက္ ဘ၀စာသင္ေနသူမ်ားလဲ
ရွိေနေလရဲ့ ။

 

ကံေရးမလွ 

ဘ၀ေပးအေျခအေနက စုတ္ခ်ာေနေတာ့

ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ မ်က္ရည္စက္ေတြ

၀မ္းနည္းမႈ႔ နာက်ည္းခ်က္ေတြက

အမႈိက္ပံုေဘး

ပလက္ေဖာင္းေဘးမွာ

ဘယ္သူမွမေတြ႔ပဲ ေက်ာ္ျဖတ္ခံ

အနင္းခံႏွင့္ ဘ၀မွာ

မ်က္ရည္ျမစ္ထဲ ကူးခတ္ရင္း

၀မ္းစာအတြက္ ရိုးသားေနတဲ့ 

ကေလးေတြအမ်ားၾကီးပါလားေနာ္ ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္

ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ့အေတြး

မနက္ျဖန္တိုင္းမွာ

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိဖို႔

ဘာမွမေပးႏိုင္ရင္ေတာင္

အျပံဳးေလးတစ္ပြင့္

အားရွိမယ့္ စကားေလးတစ္ခြန္ျဖစ္ျဖစ္နဲ႔

ႏွစ္သိပ့္ေပးမယ္ဆိုရင္

မိဘမဲ့ေပမယ့္ ဘ၀ကိုရဲရဲျဖတ္ေက်ာ္

ေလာကမွာ အလွပန္းေတြတိုပြားပြင့္လို႔ေနမွာေပါ့ ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္