ပန္းတို႔ဘ၀ လူတို႔သဘာ၀

Thursday, 4 October 2012

Posted by လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္ at 05:12

ပန္းတို႔ ဘ၀
ဖူးစက လူေတြအရိပ္တၾကည္ၾကည့္
ပြင့္တဲ့ခဏ မာန္ေတြ၀င့္ႏိုင္ေပမယ့္
ေ၀ေနတဲ့ကိုင္းထက္
ေၾကြတာေတာင္မေစာင့္စားပဲ
လက္ဦးသူ ခူးရင္းပန္
ဦးေခါင္းထက္ ခဏတာ အလွဆင္
ေျမျပင္မွာ ဘယ္ေတာ့ ခ ရမလဲ အေတြးမ်က္ရည္စက္ေတြနဲ႔
ခ်နင္းခံဘ၀ႏွင့္ အလွေတြအဆံုးသတ္
ဖူး ပြင့္ ေ၀ ေၾကြ ဒါဟာ သူတို႔ဘ၀လား ၊

လူတို႔ သဘာ၀
အျပင္ဘန္းအလွ
မ်က္စိပြဲေတာ္ခဏတာ ေပ်ာ္ဖို႔
ေပးလိုက္ရတဲ့ သိကၡာ
ေလ်ာ္လိုက္ရသည့္သမာဓိ
ဘ၀မွာမရွိမျဖစ္
စိတ္အလွစစ္စစ္ကို
ႏွလံုးသားနဲ႔ မျမင္တတ္
ေဆးေရာင္ျခယ္မွ အလွထင္ျပီး
ဘ၀မွာအမွားေတြျပင္မရေတာ့မွ
ဘာတခုမွ သံုးစားမရတဲ့
ေနာင္တဆိုတာ ရတတ္ၾကပါလားေနာ္ ။

မွတ္ခ်က္။ ။ပတ္၀န္းက်င္ကေပးတဲ့ ကဗ်ာ

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

15 comments:

ေတာက္ပၾကယ္စင္ said...: ဘ၀ကုိ ပန္းပြင့္ေလးေတြနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္တင္ျပသြားတာေလးကို သေေဘာက်တယ္ လြင္ျပင္ေရ...
ခင္မင္တဲ့; 4 October 2012 at 06:07
မိုးနတ္ၾကယ္စင္ said...: ပန္းတုိ႔ဘ၀နဲ႔ လူတို႔သဘာ၀ေလးကို ယွဥ္တြဲျပီးဖြဲ႔ႏြဲ႔ေဖာ္ျပသြားတာ ႏွစ္သက္မိတယ္..
အကိုေတာ္...အေတြးေကာင္းေလးကုိ ခံစားသြားတယ္ရွင္..
ညေလး....မိုးနတ္; 4 October 2012 at 06:24
ခ်င္းမေလး said...: ကဗ်ာေလးလာဖတ္သြားပါတယ္..
အေတြးေလးအရမ္းေကာင္းတယ္
ပန္းတို ့သဘာ၀ ဒီလိုကိုး..
လူတို ့သဘာ၀ကလဲ ဒီလိုကိုးဆိုၿပီး
နားလည္သေဘာေပါက္သြားတယ္..; 4 October 2012 at 07:37
Unknown said...: လူတို႔ သဘာ၀
အျပင္ဘန္းအလွ
မ်က္စိပြဲေတာ္ခဏတာ ေပ်ာ္ဖို႔
ေပးလိုက္ရတဲ့ သိကၡာ
ေလ်ာ္လိုက္ရသည့္သမာဓိ
ဘ၀မွာမရွိမျဖစ္။
ပန္းတုိ႕ဘ၀လူတုိ႕သဘာ၀
ေလးကိုအားေပးသြားပါတယ္
ခင္တဲ႕အန္တီေလးေမခင္; 4 October 2012 at 07:44
ျမတ္ႏိုးသူ said...: ဘ၀မွာမရွိမျဖစ္
စိတ္အလွစစ္စစ္ကို
ႏွလံုးသားနဲ႔ မျမင္တတ္
ေဆးေရာင္ျခယ္မွ အလွထင္ျပီး
ဘ၀မွာအမွားေတြျပင္မရေတာ့မွ
ဘာတခုမွ သံုးစားမရတဲ့
ေနာင္တဆိုတာ ရတတ္ၾကပါလားေနာ္ ။
ကဗ်ာေလးအရမ္းေကာင္းတယ္အာပုက်ိ
အားေပးသြားပါတယ္တာမီး; 4 October 2012 at 07:48
ေလေျပခ်ိဳ said...: ဘ၀မွာမရွိမျဖစ္
စိတ္အလွစစ္စစ္ကို
ႏွလံုးသားနဲ႔ မျမင္တတ္
ေဆးေရာင္ျခယ္မွ အလွထင္ျပီး
ဘ၀မွာအမွားေတြျပင္မရေတာ့မွ
ဘာတခုမွ သံုးစားမရတဲ့
ေနာင္တဆိုတာ ရတတ္ၾကပါလားေနာ္ ။
တခ်ိဳ႔ တခ်ိဳ႕ပန္းေလေတြရဲ႕ဘ၀က စိတ္မေကာင္းစရာပါလားေနာ္.. ေအာ္. အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱပါတကား; 4 October 2012 at 08:17
ခ်စ္စံအိမ္ said...: ပန္းတို႔ ဘ၀
ဖူးစက လူေတြအရိပ္တၾကည္ၾကည့္
ပြင့္တဲ့ခဏ မာန္ေတြ၀င့္ႏိုင္ေပမယ့္
ေ၀ေနတဲ့ကိုင္းထက္
ေၾကြတာေတာင္မေစာင့္စားပဲ
လက္ဦးသူ ခူးရင္းပန္
ဦးေခါင္းထက္ ခဏတာ အလွဆင္
ေျမျပင္မွာ ဘယ္ေတာ့ ခ ရမလဲ အေတြးမ်က္ရည္စက္ေတြနဲ႔
ခ်နင္းခံဘ၀ႏွင့္ အလွေတြအဆံုးသတ္
ဖူး ပြင့္ ေ၀ ေၾကြ ဒါဟာ သူတို႔ဘ၀လား ၊; 4 October 2012 at 08:35
ခ်စ္သူရင္ခြင္ said...: အလည္လာရင္ အားေပးသြားပါတယ္ဗ်ာ; 4 October 2012 at 10:47
Yoemyaykya said...: အစ္ကုိဘာကိုေၿပာခ်င္တယ္ဆိုတာ ညီမေလးသိတယ္။ တၿခားသူေတြကိုေၿပာၿပဘူး။ ကဗ်ာေလးကမိတယ္။; 4 October 2012 at 21:44
စံပယ္ခ်ိဳ said...: ကဗ်ာေလးဖတ္ေနတယ္
ဘုစု; 4 October 2012 at 21:46
အိပ္မက္ေကာင္းကင္ said...: အမွန္တရားေတြကို ေရးထားတဲ့ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲလား
ကိုကိုလြင္ျပင္ေရ
ကဗ်ာေလးကိုခံစားသြားပါတယ္ေနာ္
ပန္းကေလးေတြရဲ႔ ဘ၀လည္း သနားစရာေလးပဲေနာ္
ခင္တဲ့(အိမ္မက္ေကာင္းကင္); 4 October 2012 at 22:38
လရိပ္အိမ္ said...: ကိုလြင္ျပင္ ဘာကိုေၿပာခ်င္တယ္ဆိုတာ ညီမ မသိဘူး။ ေျပာျပပါ။ တၿခားသူေတြကိုေၿပာၿပဘူး။ ကဗ်ာေလးတအားၾကိဳက္။
ညီမေလး႐ိုးေျမက်၏ကြန္မန္႕ကို ေျပာင္းျပန္၍ မန္႕သြားသည္။; 5 October 2012 at 03:03
မင္းအရိပ္ said...: ပန္းနဲ႔ လူနဲ႔ သဘာ၀ေတြ ႏႈိင္းယွဥ္ေရးသြားတဲ႔ အေတြးေလး ႀကိဳက္တယ္ဗ်ာ
အားေပးသြားတယ္ေနာ္; 5 October 2012 at 04:29
mstint said...: မာန္ဝင့္တဲ့ပန္းကေလးေတြရဲ႕နိဂံုး
အကာကိုအႏွစ္ထင္တဲ့လူတို႔ရဲ႕အဆံုး
ေႏွာင္းတဲ့ေနာင္တရင္မွာပိုက္လို႔သာ...
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္; 5 October 2012 at 06:29
Anonymous said...: Nice poem.; 8 October 2012 at 23:53