စံပယ္ခ်ိဳအတြက္ ကဗ်ာတို

ခ်စ္သူသင့္အား
မုန္းမိပါလွ်င္
ဒီငတံုးအား
တသက္လံုးပဲ
မုန္းမိပါမည္။

(ရည္ညႊန္း ။  ။ ဒီငတံုး=လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္)

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

သို႔.......လြင္ျပင္

အသက္သာၾကီးလာတယ္
အမွားေတြက မ(နဲ)သြားတဲ့အျပင္
ပိုပိုမ်ားျပီး ပိုပိုမွားလာတယ္
ပိုပိုမွားတာကို လိုလိုလားလား
ဆက္မွားေနေလေတာ့
ေလာကအလယ္မွာ တန္ဖိုးမဲ့တဲ့
လူလို႔ေခၚယံု လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ေနတာလား  ။

အသိတရားေတြကလဲ
သတိထားေနမွပဲ
ပိုပိုသတိကင္းမဲ့လာသလိုပဲဆိုေတာ့
ဘာမွ အသံုးမ၀င္တဲ့ မာနေတြကို
ေန႔စဥ္အေရာင္တင္ရင္း
ငါတရားမဲ့တဲ့လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ေနတာလား ။

စိတ္ဓါတ္ေတြကိုဖ်က္ဆီးေနတဲ့
အေပ်ာ္အေရျခံဳ
မေကာင္းဆိုး၀ါးအဖ်က္သမားေၾကာင့္လား
ၾကံ့ခိုင္းမႈ႔မရွိတဲ့ ငါ့စိတ္ဓါတ္ေၾကာင့္လားမသိဘူး
အေပ်ာ္ေတြက တေျဖးေျဖး အပ်က္ဘက္သို႔ ကူးေျပာင္းေနျပီ  ။

မေန႔က လုပ္တဲ့အမွားကို
ဒီေန႔ၾကမွ ေနာင္တ ရတယ္
ရတဲ့  ေနာင္တ က တစ္ညအိပ္ေတာ့ ေပ်ာက္သြားတယ္
မနက္ျဖန္ဆက္မွားမယ္
ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေနာင္တ ေတာမွာေျမာေနရင္း
စစ္မွန္တဲ့ ေနာင္တ မရွိခ်င္သူမ်ားလား  ။  

 ခိုင္မာပါတယ္လို႔
ေၾကြးေၾကာ္ေနတဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြကလဲ
ေၾကြးေၾကာ္ေနေပမယ့္လဲ
အေရးေပၚ အထာမက်တဲ့
ကိစၥေသးေသးေလးေတြအတြက္နဲ႔ေတာင္
ယိုင္ႏွဲ႔ေနေလေတာ့

ဖေယာင္းခဲစိတ္ဓါတ္နဲ႔
ေန႔ညေတြကိုျဖတ္ေက်ာ္ခ်င္ေနသူမ်ားလား  ။

ဘာမွမရွိေသးတဲ့ဘ၀ကေန
ဘာမွမျဖစ္ေသးတဲ့ အေနအထားတစ္ခုကို
ဘာေတြမ်ားေက်နပ္ျပီး
ဘာအတြက္မ်ား မာန္တက္ေနရင္း
ဟန္ခ်က္ပ်က္ေနတဲ့ေျခလွမ္းတစ္စံုနဲ႔
မာယာမ်ားတဲ့ ေလာကလမ္းေပၚ ေလွ်ာက္ခ်င္ေနတာလား  ။

ေတြးမၾကည့္နဲ႔
ေျပးၾကည့္လိုက္ပါ
ကိုယ္ပိုင္သမိုင္းစာမ်က္ႏွာေတြမွာ
မိဘအတြက္
ခ်စ္သူ ေဆြမ်ိဳးမ်ားအတြက္
သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္
ေနထိုင္ရာ ကမၻာေျမၾကီးအတြက္
တန္ဖိုးရွိသည့္ စာမ်က္ႏွာ
အသံုး၀င္သည့္ စာမ်က္ႏွာ
တစ္မ်က္ႏွာမေျပာနဲ႔
တစ္ေၾကာင္းေတာင္ရွိေသးရဲ့လားလို႔  ။

စာေတြေရးျပီး ေျဖမေတြးပါနဲ႔
အေျခအေနက
အမွားေတြ ျပင္ဆင္
မတတ္တာေတြ သင္ရမယ့္အခ်ိန္ပါ။(ေလာကပညာကို ဆိုလိုပါသည္)

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

ကြ်န္ေတာ္တို႔မေလးရွားမွာ ဒီလိုပဲရွိတယ္

ဘာမွ မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး

ဘယ္ကဘယ္လိုေရာက္လာမွန္းမသိေပမယ့္

ျမန္မာမိန္းကေလးဆိုတဲ့အသိ
ျပည္ျမန္မာက မိဘအိမ္မွာ ခ်န္ထားခဲ့သလားပဲ
မဲေျပာင္တဲ့အသားအေရာင္မွာ
ခဲေရာင္စကတ္တိုနဲ႔
တက္တူးျမင္ေအာင္ ေက်ာေျပာင္ႏွင့္ေနေပမယ့္
မဲေျပာင္တဲ့ အသားမွာ
ေရမခ်ိဳးလို႔ ဂ်ီးလိပ္ေတြတက္ေနသလိုပါပဲ ။

ဘာမွမေျပာေတာ့ပါဘူး
ဆြဲလိုက္တဲ့ နားဆြဲ
လည္းဘီးေလာက္ၾကီးေပမယ့္
ေဘးကဆဲသြားတာဘယ္ႏွေယာက္မ်ားရွိေနမလဲ

မၾကားလိုက္ မသိလိုက္တာလား

ဟန္ေဆာင္ေနတာလား
ဟိတ္ၾကီး ဟန္ၾကီးနဲ႔
ဟမ္းဖုန္းၾကီးတကားကား
ဟမ္းဖရီးၾကီးနားမွာတပ္ေပမယ့္
လူတိုင္းကိုေပးတာက miss call  

အျပစ္ေတာ့မေျပာပါဘူး

ဖုန္းထဲမွာ ပိုက္ဆံမရွိတာႏွစ္လေတာင္ရွိျပီပဲ  ။

ဘာမွမေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး
မိဘေတြအေတြးမွာ
ငါ့သမီးေလး အဆင္မွေျပပါ့မလား
ေတြးပူေပမယ့္
အေရးတယူမရွိတာက သမီးအလိမၼာ
ညာစားတာေတြမ်ားေတာ့
မေန႔က ေဒစီ
ဒီေန႔ ေဒ၀ီနဲ႔
နာမည္ေတြေျပာင္းေပမယ့္
ေျပာင္းမရတာက ရုပ္သြင္နဲ႔ အက်င့္စရိုက္  ။

ဘာမွမေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး
ဘာတဲ့ လူၾကားမွာ ျမန္မာလိုမေျပာနဲ႔တဲ့
ျမန္မာလိုမေျပာလို႔ အီးလိုေျပာေတာ့ေရာ
how are you?ဆိုေတာ့
my name is .......တဲ့
ေျပာျပန္ေတာ့လဲ
ေကာ ေနရေအာင္ နင့္အမ်ိဳးလားတဲ့
သေဘာအမွန္နဲ႔ ေျပာေနသူက
အရူးတစ္ေယာက္လား  ။

ဘာမွမေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး
အခ်စ္လား
ႏွစ္မိနစ္ျခား

ခ်စ္ရတာကမ်ားေပမယ့္

အမ်ားကေမးေတာ့လဲ

အပ်ိဳစစ္စစ္ပါဆိုေတာ့

မိဘအိမ္မွာက်န္ခဲ့တဲ့ ကေလးေတြက
မိဘမဲ့ေတြလား  ။

ဘာမွမေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး
မယားရွိသည့္လင္
၀င္ေငြေကာင္းလို႔ကေတာ့
ဒု သ န ေသာ ကို
ဒု ဆိုတဲ့ ဒူးရင္းသီး
သ ဆိုတဲ့ သရက္သီး
န ဆိုတဲ့ နာနတ္သီး
ေသာ ဆိုတာ ေသာေသာညံေကာင္းတယ္လို႔မ်ား မွတ္ယူသလားပဲ
ေရွာင္ရန္မသိ
ေဆာင္တာက မာယာမို႔
လင္မယားေတြ ကြဲၾက ကြာၾက ခဏခဏပါပဲ  ။

ဘာမွမေျပာေတာ့ပါဘူး

တစ္ေယာက္မေကာင္းရင္

တစ္ေသာင္းလံုးကို

၀ါလံုးထိပ္ အတင္းေတြခ်ိတ္ျပီး

ရမ္းတတ္တဲ့ လူေတြၾကားမွာ

နင္ကဟိုလိုင္းမေရာက္ ဒီလိုင္းမေရာက္နဲ႔

ေပါက္ကရေတြ ေလွ်ာက္လုပ္ေနမွေတာ့

ေကာင္းတဲ့သူေတြရဲ့ ေမတၱာနင္သာခံယူပါေတာ့ေနာ္  ။ 

(အက်င့္မေကာင္းတဲ့ တစ္ဦးတစ္ေယာက္အတြက္ လူအေပါင္းမ်ားစြာက မွ်ေ၀ခံစားေနရျခင္းကို မေနႏိုင္လို႔ ကဗ်ာမဟုတ္ စာမဟုတ္ေရးခ်မိပါသည္။ ႏိုင္ငံျခားမွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ စီးပြာရွာေနေသာ အမ်ိဳးသမီးေသာင္းႏွင့္ခ်ီမွာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ အျပစ္ေျပာခံေနရတာကို မၾကာခဏၾကားမိပါသည္

အက်င့္မေကာင္းသည့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား မိမိေၾကာင့္ မိေကာင္းဖခင္သားသမီးမ်ားကို မနစ္နာေစေအာင္ ျဖစ္ခဲ့တာေတြကို ေနာင္တရျပီး ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္စီးပြားရွာရင္ဘယ္ေလာက္မ်ားေကာင္းလိုက္မလဲေနာ္)

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

ဥတုရာသီ ျမန္မာျပည္

ေကာင္းကင္မွာ လတစ္စင္းနဲ႔
လင္းလက္တဲ့ၾကယ္ တစ္ခင္း
အလင္းနဲ႔စစ္ခင္းရမယ့္အခ်ိန္ပါ........။
အခုေတာ့........
မိုးသားညိုေမွာင္ေမွာင္နဲ႔
ၾကယ္စင္အလင္းကင္းတဲ့
လမိုက္တဲ့ ညျဖစ္လို႔ေနပါတယ္........
ပုစဥ္းရင္ကြဲ ေအာ္ျမည္သံနဲ႔
ေျခာက္ေသြ႔တဲ့ေႏြလယ္ရဲ့ည
ျဖစ္သင့္တဲ့ဥတုတစ္ခုရယ္ပါ...............။
အခုေတာ့.............
မိုးေခၚဖို႔ ဖားသီခ်င္းသည္
ညံစည္ေ၀ ေတးဆိုတဲ့
မိုးေတြေစြေသာေႏြည ျဖစ္လို႔ေနပါတယ္.......။

မိုး....ခ်စ္တတ္သူေပမို႔
ေကာင္းကင္ရယ္ မိုးစက္သာေၾကြမယ္ဆို
လမင္း အလင္းနဲ႔.........
ၾကယ္ေတြ မခင္းထားလဲ
ေရာင့္ရဲ ႏိုင္ပါတယ္...........။
ကမၻာက်ာ္ ေတးသြားေတြ မလို
မိုးေခၚတဲ့ ခ်စ္သူ႕ေတးသံနဲ႔
အိပ္စက္ဖို႔ ျပင္ဆင္ရင္း
ၾကည္ႏူးစြာ အိပ္မက္ မက္မယ့္သူမု႔ိ.................။  ကဆုန္လျပည္႔ေန႔တြင္သူမေရးျဖစ္ေသာ ကဗ်ာေလးတဲ့ အားေပးၾကပါဦး  မိုးစက္ငယ္

တန္ဖိုး

လမင္းမရွိတဲ့ညက ၾကယ္အလင္းက
တန္ဖိုးပိုရွိသလို
လမင္းမရွိတဲ့ညမွာပဲ
လမိုက္ညရဲ့ အရသာကို
စမ္းတ၀ါး၀ါးခံစားရင္း
တိမ္ေတြေပၚလိုက္စီးရင္
ကမၻာေျမထံသို႔
တန္ဖိုးဆိုတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေလာက္ေတာ့
ရြာခ်လိုက္ခ်င္တယ္  ။

ပန္းတစ္ပြင့္ကို

ႏြမ္းေျခာက္သြားမွ
လန္းေစခ်င္လို႔
ေနညမျပတ္ေရေလာင္ေနမယ့္အစား
မႏြမ္းခင္က တန္ဖိုးထား
ရတဲ့ ေမႊးရနံ႔
ဘယ္ဘက္ရင္ဘတ္ေအာက္မွာသိမ္းထား
ဘယ္ေတာ့မွ မႏြမ္းမယ့္ပန္း  ။

ကာရံအျပည့္နဲ႔
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေတာ့
ဟန္လုပ္ျပီး မေရးခ်င္ဘူး
ကာရံမဲ့တဲ့ ကဗ်ာမဟုတ္တဲ့
ခံစားခ်က္တစ္ပုဒ္ေလာက္ေတာ့
ရင္ဘတ္နဲ႔ရင္း
ႏွလံုးေသြးနဲ႔ေရးျပခ်င္တယ္
တန္ဖိုးရွိမရွိေတာ့မသိဘူး
ျမတ္ႏိုးမိတာေတာ့အမွန္ပါပဲ  ။

အေျပာမလြယ္ပါနဲ႔
ခ်စ္တယ္ဆိုတာ
လမ္းေဘးက ေစ်းသည္ကို
ေခၚသေလာက္မလြယ္ပါဘူး
ခ်စ္ဖို႔ဆိုတာလြယ္ေပမယ့္
ခ်စ္တတ္ဖို႔ရန္ ခက္ခဲသည္မို႔
အခ်စ္ကို လမ္းေဘးမွာခ်မေရာင္းမိဖို႔
သင္သတိျပဳသင့္သည္ 
အခ်စ္၏တန္ဖိုး
ဘယ္ပညာရွင္မွ တန္ဖိုးမျဖတ္တတ္ပါဘူး  ။

ကြ်န္ေတာ္သူ႔ကို ခ်စ္တယ္
သူကြ်န္ေတာ့္ကိုခ်စ္တယ္
အျဖစ္ႏွစ္ခုမွၾကားမွာ
ရွိတာတစ္ခုပဲရွိတယ္

နားလည္မႈ႔သံေယာဇဥ္ေတြအုပ္ျမစ္ခ်

သစၥာတံတိုင္းအထပ္ထပ္ကာရံျပီး

ေမတၱာအမိုးအကာေလးႏွင့္

အျပစ္ေတြကို အခ်စ္နဲ႔ျပင္ဆင္

အခ်စ္ကို တန္ဖိုးထား

ဘ၀မွာ ဘယ္ေတာ့အခါမွ

အထီးက်န္ ေျခာက္ေသြ႔တဲ့ညေတြ 

မၾကံဳေတြ႔မွာ အမွန္ပါပဲဗ်ာ  ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

 

အေမ(ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ သူရဲေကာင္း)

ေငြေရာင္ေတြလြမ္း
ဆံျဖဴေတြ ယွက္သန္း
သားကို လြမ္းတဲ့ အလြမ္း
တနင့္တပိုး ထမ္းထားရင္းနဲ႔

 ဆံျဖဴေတြက သားအတြက္ပူလို႔
ျဖဴရတာလားအေမ  ။

န႔ံသာျဖဴအေဖြးသာေပၚ
မ်က္ရည္ျမစ္ေတြျဖာဆင္း
ရင္တြင္းက ေသာကပင္လယ္
သားကို ေမွ်ာ္ရလြန္းလို႔
လွ်ံက်တဲ့ အလြမ္းမ်က္ရည္ေတြရဲ့
စုရပ္လား အေမ  ။

အရိုးေတြျဖိဳင္ျဖိဳင္က်
အေၾကာေတြေထာင္ေထာင္ထလဲ
သားဘ၀ကာကြယ္ဖို႔
 ႏွလံုးသားနဲ႔ ေသြး
ေသြးစက္နဲ႔ေဆးတဲ့
အေမ့လက္က
ဓါးတစ္လက္ထက္ေတာ့ ထက္ပါတယ္ အေမ   ။

ဗံုးခင္တဲ့လမ္းလဲေလွ်ာက္ရဲတယ္
ကႏၱရသဲၾကမ္းမွာလဲ အိပ္ႏိုင္တယ္
သံရည္ပူလဲ ေသာက္ရဲတယ္ဆိုေပမယ့္
သားအတြက္ေတာ့ေလ
စိန္စီတဲ့လမ္းခင္း
ဖဲႏုေမြ႔ယာေပၚသိပ္
ေမတၱာေရၾကည္တိုက္လို႔ရယ္
အရာရာ ျပီးျပည့္စံုတဲ့ ဘ၀မွာ ထားခ်င္တဲ့ အေမ  ။

ဒုကၡေတြ ခါးစီးျပီးခံ
ခါးသီးျခင္းမိုးစက္ေတြၾကား
ေက်ာက္စလစ္ခင္းထားတဲ့လမ္းမွာ
ဖိနပ္မပါ ေျခဗလာႏွင့္
ေျခဖ၀ါးမွာေသြးေတြ ယိုးစီးေနလဲ
သားဆိုတဲ့ အသိတစ္ခုနဲ႔
ရွိသမွ်အားအင္ေတြသံုး
ရိုးသားျခင္းထီးတစ္လက္ႏွင့္
မာယာမ်ားတဲ့ ေလာကဓံကို ၾကံၾကံခံရင္း
လွပတဲ့ ဘ၀တစ္ခု သားမွာပိုင္ဖို႔
အရာရာကို ရင္ဆိုင္ရဲတဲ့ အေမ  ။

(၀န္ခံခ်က္။    ။ ပံုကို google မွကူးယူပါသည္)

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

ဘီယာေသာက္ျခင္းသည္ေသြးတိုးေရာဂါျဖစ္ေစႏိုင္လား

လထြက္တတ္တဲ့ဒီညမွာ ေကာင္းကင္က တိမ္ေတြငိုေတာ့မွာဆိုေတာ့ လမင္းလဲဘယ္ဆီေရာက္မွန္းမသိ ၇ာသီဥတုကလဲ ေလေျပေတြေျပးေဆာ့ေနခ်ိန္မို႔ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္    ေန႔ရက္ကလဲ တနဂၤေႏြည အလုပ္ပါးသည့္အခ်ိန္ေပါ့ ေဘာ္ေဘာ္ေတြကလဲ ေကာင္းကင္ကိုၾကည့္ျပီး မိုးေလးဖြဲဖြဲမွာ ဘီယာေသာက္ျပီးအျမည္းေကာင္းေကာင္းေလးစားလိုက္ရရင္ေတာ့ ဒီညေလာက္တန္ဖိုး၇ွိတဲ့ည ဘယ္မွာရွိေတာ့မွာလဲတဲ့။အသိေပးေနတာလား အေဖာ္ညိွေနတာလား။

ကိုယ့္၀မ္းနာကိုယ္တာသိေသာ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး မိုးရြာေတာ့ေကာင္းတာေပါ့ မိုးမရြာတာတပတ္ေလာက္ရွိျပီဆိုေတာ့ အရမ္းပူတာ ဒီညေတာ့ ေစာေစာအိမ္ျပန္ စားေသာက္ျပီး ေကြးေတာ့မယ္ကြာလို႔ ျငင္းဆန္တဲ့သေဘာနဲ႔ေျပာေပမယ့္ ဒါေၾကာင့္ေျပာတာေပါ့ တန္ဖိုးရွိတဲ့ညကို ဘာေၾကာင့္အိမ္ျပန္မွာလဲ နဲနဲေသာက္ျပီးမွျပန္ေပါ့လို႔ အေဖာ္ညိွတာေက်ာ္ျပီး အတင္းေခၚေနပါျပီ။ဘီယာကို ကြ်န္ေတာ္ၾကိဳက္ပါသည္
ခက္တာက ေသာက္ရတာက ခဏတာ  စိတ္ညစ္ရတာက တပတ္မို႔ မေသာက္ခ်င္ပါ။ဘာေၾကာင့္စိတ္ညစ္ရသလဲဆိုေတာ့ မဒမ္လြင္ျပင္က ဘီယာေသာက္တာအျပစ္မေျပာေပမယ့္ ေသာက္ခ်င္ရင္အိမ္သို႔ ၀ယ္လာျပီး သူ႔ေရွ့မွာေသာက္ တလႏွစ္ခါေလာက္ခြင့္ျပဳသည္ အျပင္မွာေသာက္တာခြင့္မျပဳခ်င္
ခြင့္မျပဳခ်င္သည့္အေၾကာင္းက ကြ်န္ေတာ္ကမေသာက္လွ်င္မေသာက္ ေသာက္လွ်င္လဲနဲနဲႏွင့္မရ မူးလာလွ်င္လဲ အိမ္မျပန္ ေလွ်ာက္သြားတတ္ေသာအက်င့္ရွိလို႔ မဒမ္းက စိတ္ပူျပီးခြင့္မျပဳခ်င္းျဖစ္ပါသည္။မူးလာလွ်င္ေသြးဆိုးသလားေတာ့ မေမးပါႏွင့္ လံုး၀ေသြးမဆိုးတတ္ပါ မူးျပီးရန္ျဖစ္တာ ျပႆနာရွာတတ္တာ ကြ်န္ေတာ့္ရာဇ၀င္မွာမရွိပါဘူး ဆိုးတာကေတာ့ မူးျပီးရင္ ဆိုင္ကယ္တစ္စီးႏွင့္ ရွိသမွ်သူငယ္ခ်င္းေတြဆီေလွ်ာက္သြားျပီ ရုပ္ေျပာင္လြန္းလို႔ မဒမ္က ဆိုင္ကယ္ႏွင့္လမ္းမွာတစ္ခုခုျဖစ္မည္ဆိုေသာေၾကာင့္ အျပင္မွာေပးမေသာက္ပဲ အိမ္မွာေသာက္ခိုင္းျပီးမူးရင္အိပ္ခိုင္းလိုက္တာပါ။သူ႔စကားနားမေထာင္ပဲ အျပင္မွာေသာက္လွ်င္မဒမ္ကမနက္မိုးလင္းလွ်င္ လုပ္စရာရွိတာလုပ္ေပးျပီး စကားမေျပာေတာ့ပါ စိတ္ေကာက္တယ္ေပါ့ တျခားကိစၥႏွင့္ စိတ္ေကာက္လွ်င္ ခဏေလးႏွင့္စိတ္ေျပတတ္ေပမယ့္ ဘီယာကိစၥႏွင့္ဆိုလွ်င္ အနဲဆံုးတပတ္ေလာက္ေတာ့စိတ္ေကာက္တတ္သည္။ဒီမွာေျပးၾကည့္မွ လင္းမယားႏွစ္ေယာက္ထဲရွိတဲ့ဘ၀မွာ သူကစကားမေျပာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အရမ္းခံစား၇လြန္းလို႔ ေသာက္ခ်င္ရင္လဲ အိမ္မွာပဲေသာက္ျဖစ္ပါတယ္ အျပင္မွာမေသာက္တာ ၆လေလာက္ေတာင္ရွိေနျပီမို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကလဲ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ေသာက္ခ်င္ေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကဲ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ?ေတြေ၀ျပီးဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လဲ မေသာက္တာၾကဆိုေတာ့ ျငင္းလြန္းရင္ ရိုင္းရာက်မည္လို႔ ေတြးျပီး(ကိုယ္တိုင္လဲေသာက္ခ်င္ေနပါလိမ့္မည္)ေသာက္ဖို႔ဆံုးျဖတ္ကာ ဆိုင္တစ္ဆိုင္သို႔
သြားေသာက္ၾကပါသည္ စကားေျပာရင္ေသာက္တာ ၂ဗူးေလာက္ကုန္ေတာ့ အခ်ိန္ကည၁၂နာရီထိုးပါေတာ့မည္ ၂ဗူးဆိုေတာ့ နံၾကားေတာင္မကပ္ေသးပဲ
ထပ္ေသာက္ဖို႔ကေတာ့ အမ်ားက်န္ေသးတာေပါ့ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဖုန္းသံျမည္လာပါသည္ ဖုန္းကိုအသံနားေထာင္ယံုျဖင့္ မဒမ္ဆိုတာသိပါသည္(ဖုန္းေခၚလွ်င္သူ႔ဖုန္းေခၚသံက တစ္မ်ိဳးထည့္ထားတာမို႔သိတာပါ)ဒါနဲ႔ စာပြဲႏွင့္ေ၀းရာသြားျပီးဖုန္းကိုင္လိုက္ေတာ့ "ေမာင္""မ ေခါင္းေတြအရမ္းမူးျပီး ထလို႔ေတာင္မရဘူး ဘာျဖစ္မွန္းလဲမသိဘူး မ အရမ္းအေၾကာက္ေနတယ္ အိမ္အျမန္ျပန္လာပါ"တဲ့ ဟာ.... ေခါင္းတစ္ခုလံုးထူပူျပီးႏွလံုးသားတစ္ခုလံုးဘာမွမရွိေတာ့သလိုခံစားလိုက္ရတယ္ ဒါနဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြရွိတဲ့စားပြဲလာတာေတာင္ ေလထဲမွာလမ္းေလွ်ာက္သလိုခံစားရျပီး အက်ိဳးအေၾကာင္းေတာင္ေျပာျပခ်ိန္မရေတာ့ပဲ အေရးၾကီးလို႔ ငါျပန္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး လမ္းက တကၠစီတစ္စီးကို အဆင္သင့္ငွားျပီး အိမ္သို႔ခ်က္ခ်င္းျပန္လာျပီး တကၠစီကို ေအာက္မွာေစာင့္ခိုင္းရင္းအေပၚသို႔အေျပးအလႊားတက္လာခဲ့သည္(မွတ္ခ်က္။    ။ကြ်န္ေတာ္ဘီယာေသာက္ေသာဆိုင္နွင့္ အိမ္သည္မေ၀းပါ သို႔ေသာ္ ေဆးခန္းသြားလွ်င္ဆိုင္ကယ္ႏွင့္အဆင္မေျပေသာေၾကာင့္ လိုလိုမယ္မယ္ေခၚလာခ်င္းျဖစ္ပါသည္)အခန္းထဲေေရာက္ေတာ့ မဒမ္အိပ္ယာထဲကေနေ၀ဒနာေတာ္ေတာ္ခံစားထားရေသာမ်က္၀န္းေလးႏွင့္ကြ်န္ေတာ့္ကိုၾကည့္ေနရွာသည္။

ဒါနဲ႔ကြ်န္ေတာ္လဲသူ႔ကို အ၀တ္အစားလဲခိုင္းျပီးသူ႔ကိုတြဲကာအိမ္ေအာက္ဆင္းျပီး အသင့္ေစာင့္ေနတဲ့ တကၠစီကို နီးရာေဆးခန္းေမာင္းခိုင္းလိုက္သည္။ေဆးခန္းေရာက္ေတာ့ ညပိုင္းျဖစ္ေနျပီမို႔ သိပ့္မေစာင့္လိုက္ရပဲ ဆရာ၀န္ႏွင့္ေတြ႔ပါသည္။ကြ်န္ေတာ္လဲသူ႔ေဘးကပ္ခိုင္ကာသူ႔လက္ေလးကို ဆုတ္ကိုင္ရင္း စိတ္မပူနဲ႔ေနာ္ ဆရာ၀န္းနဲ႔ေတြ႔ေနျပီးပဲလို႔ အားေပးဆရာေျပာေတာ့ ဆရာ၀န္က ဘယ္သူ ဘီယာေသာက္ထားတာလဲလို႔ မေလးလိုမဟုတ္ပဲ ျမန္မာလို ပီပီသသေျပာပါသည္ဒီေတာ့မွဘီယာေသာက္ထားတာ သတိယမိသည္ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဒီေန႔ေဆးခန္းထိုင္တာက ျမန္မာဆရာ၀န္ျဖစ္ေနတာကို

ဘီယာေသာက္ထားရင္ အျပင္ကပဲေစာင့္ေန လူနာဘီယာအနံ႔ရမွာစိုးလို႔ေျပာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လဲ သူ႔ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ျပီး အျပင္မွာပဲ စိတ္ပူျပီးထိုင္ေစာင့္ေနလိုက္မိသည္။မိနစ္၂၀ေလာက္ၾကာေတာ့ သူထြက္လာသည္ ေကာင္တာမွာ ေဆးယူ ပိုက္ဆံရွင္းျပီး တကၠစီေပၚတက္သည္အထိသူဘာတစ္ခြန္းမွ မေျပာေပ ဘာျဖစ္တာလဲ ေမးေတာ့ ေသြးတိုးလို႔ တစ္ခြန္းပဲေျဖသည္ ထိုေနာက္ဘာေမးေမးမေျဖေတာ့ေပ
အိမ္ေရာက္ေတာ့ သူ႔ကို အိပ္ယာထဲပို႔ေပးျပီး လက္ေလးကိုင္ကာ အားေပးစကားေျပာေနေပမယ့္ သူစကားျပန္မေျပာပဲ မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္ေတြသာစီးက်ေနေတာ့သည္။ဒါလိုျဖစ္တာကြ်န္ေတာ့္ အျပစ္လား သူမၾကိဳက္တာကို လုပ္မိလို႔ သူစိတ္ဆင္းရဲျပီးေသြးတက္တာလား (အရင္ကသူ႔မွာ ေသြးတိုးမရွိပါ စိတ္ဆင္းရဲရင္လဲ ေသြးတိုးျဖစ္တတ္တာပါပဲေလ ငါ့ေၾကာင့္သူေသြးတိုးျဖစ္တာေနမွာေပါ့)ဆိုတဲ့ အေတြးေတြနဲ႔ ထိုညက ဘယ္သူမ်ားငါဘီယာေသာက္တာေျပာလိုက္ပါလိမ့္ဆိုတဲ့ အေတြးေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ဘီယာ၂ဗူးအတြက္ေနာင္တ ရရင္း မိုးလင္းခါနီးမွ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္။
မနက္၈ရီေလာက္က်ေတာ့ တံခါးဖြင့္သံၾကားေတာ့ အိပ္ခ်င္မူးတူနဲ႔ မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူမျဖစ္ေနသည္ ဒါနဲ႔ ဘယ္သြားတာလဲ ေမးေတာ့ တစ္ခြန္းပဲျပန္ေျဖသည္ အမိႈက္သြားပစ္တာတဲ့ အမိႈက္မ်ားကြာ ေမာင္ အလုပ္သြားေတာ့ ပစ္လိုက္မွာေပါ့ ေနေကာင္းတာလဲမဟုတ္ဘူး နားနားေနေနေနမွေပါ့ဆိုလိုေတာ့လဲ ဘာမွျပန္မေျဖေတာ့ ထိုေန႔ကလဲ စကားဆိုလို႔ အမိႈက္သြားပစ္တာ တစ္ခြန္းပဲေျပာသည္။ဒီလိုနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ၾကာသူမ ကြ်န္ေတာ့္ကို စကားမေျပာေပ အင္တာနက္ထိုင္တာလဲမေတြ႔ စာလဲမေရး သူ႔ကို ေဆးတိုင္လွ်င္ေတာ့ ေသာက္သည္ ထမင္းခြံေကြ်းလဲစားသည္ တစ္ခုပဲ စကားလံုး၀မေျပာေပ။ဒီတခါေတာ့ တစ္ပတ္မဟုတ္ ၁၀ရက္ေလာက္ၾကာတာေတာင္ စကားမေျပာေပ စာေတြဘာေတြေရး အိမ္အလုပ္ေတြဘာေတြေတာ့ ပံုမွန္အတိုင္းျပန္လုပ္ေနေတာ့ စိတ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေအးသြားရသည္ ေဆးခန္းသြားမယ္ေတာ့လဲ မလိုေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ ထပ္မသြားျဖစ္ေတာ့ေပ။ကြ်န္ေတာ္လဲ သူ႔ကိုၾကည့္ျပီး ဘီယာဆိုၾကည့္ေတာင္မၾကည့္ခ်င္ေအာင္ စိတ္နာသြားသည္ အျဖစ္အပ်က္ကိုသိေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားလဲ ဘီယာေသာက္ဖို႔ မဲမဆြယ္ရဲေတာ့ေပ။ဒီေန႔ေတာ့ သူလဲ အိမ္ထဲမွာေနတာပ်င္းေနေတာ့မွာပဲလို႔ေတြးျပီး ေခ်ာ့ေမာ့ေခၚကာ အျပင္လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာမိသည္ သူ႔လက္ေလးကို ကိုင္ျပီး လမ္းေလွ်ာက္ေနတုန္း လမ္းမွာ သူ႔သူငယ္ခ်င္းက ကြ်န္ေတာ္တို႔ကိုေတြ႔ေတာ့ ၀မ္းသာအားရေျပးလာျပီး "မေတြ႔တာေတာင္ၾကာေနျပီ ေနေကာေကာင္းရဲ့လား "ဆိုေတာ့ မဒမ္ကရီရီျပံဳးျပံဳးပဲ"ေကာင္းပါတယ္ဟာ"ဆိုျပီးဆက္ေျပာမည္လုပ္တုန္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းက"ေကာင္းရင္လဲ ျပီးတာပါပဲဟာ ငါကမေတြ႔ေတာ့စိတ္ပူလို႔ပါ ဟဲ့ စကားမစပ္ နင္အရင္တနဂၤေႏြက ငါ့ကိုနင့္အိမ္မွာ ေကြ်းလိုက္တဲ့ ငပိရည္နဲ႔ တို႔စရားကေတာ့ အရမ္းေကာင္းတယ္ဟာ နင္ငပိရည္ေဖ်ာ္နည္းေလးငါ့ကို ေျပာျပအံုးဟာ ျပီးေတာ့ အိုက္ေန႔က စားတဲ့ငါးသေလာက္ေပါင္းကလဲ အရမ္းေကာင္းတာပဲ ေပါင္းနည္းေလးလဲေျပာျပဦး ငါအဲ့ဒါေမးမလို႔ ေနာက္ရက္နင့္အိမ္လာေသးတယ္ ငပိရည္ေလးမ်ားက်န္ေသးလားလို႔ အရွက္မရွိလာေတာင္းရင္းေပါ့ နင့္အိမ္ေရာက္ေတာ့တံခါးပိတ္ထားတာေတြ႔တယ္ ေအာ္ ေခၚတာမရလို႔ ဖုန္းေခၚေတာ့လဲ နင္ကမကိုင္ေတာ့ဆက္မေခၚေတာ့တာ"ဆိုျပီးသူေျပာခ်င္ရာေျပာျပီး ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းအထပ္ထပ္ေျပာကာ ငပိရည္ေဖ်ာ္နည္းလာယူမည့္ဟုေျပာကာထြက္သြားပါေတာ့သည္။သူ႔သူငယ္ခ်င္းထြက္သြားမွ ကြ်န္ေတာ္လဲ တစ္ခုခုကို သတိယသူ႔ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ျပံဳးစိစိႏွင့္ ။တနဂၤေႏြေန႔ ငပိရည္ ငါးသေလာက္ေပါင္း တနဂၤေႏြည ဘီယာေသာက္ သူမ ေသြးတိုးစဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ဟာ
ဟုတ္ျပီ သူမ ကြ်န္ေတာ္တားျမစ္ထားေသာ အစားအစာ ငပိရည္အျပင္ ငါးသေလာက္ေပါင္းကိုဘယ္ေလာက္ေတာင္ခိုးစားလိုက္လဲမသိဘူးဒါေၾကာင့္ ညဘက္ေသြးတိုးတာျဖစ္မယ္လို႔ စဥ္းစားမိျပီး စိတ္တိုသြားကာ"မင္းေသြးတိုးတာ ငပိရည္စားလို႔လား"လို႔ေမးလိုက္ေတာ့ ကေလးတစ္ေယာက္လို မရဲတရဲနဲ႔"ဟုတ္ စားလဲစားခ်င္ စားရင္လဲဆူမွာစိုးလို႔ သူငယ္ခ်င္းကို ငပိရည္ယူလာခိုင္းျပီး အိမ္မွာငပိရည္ေဖ်ာ္ မွ်စ္နဲ႔တို႔စရာဆိုင္မွာသြား၀ယ္ျပီး တီးလိုက္တာ...ဟိ"လို႔ေျပာရွာသည္
"ဒါနဲ႔မင္းဟာမင္း ငပိရည္နဲ႔မွ်စ္  ျပီးေတာ့ ငါးသေလာက္ေပါင္းပါစားျပီး ျဖစ္တဲ့ဟာကို ငါ့ကိုဘာလို႔စကားမေျပာတာလဲ"'ဒါကဒီလို ' မ' ကငပိရည္စားျပီးေသြးတိုးတာ ေမာင္ကသိျပီး ဆူမွာစိုးလို႔ ေၾကာက္ျပီးစကားမေျပာတာက ၅ရက္ ေမာင္ဘီယာေသာက္လို႔ေကာက္ျပီးမေျပာတာက ၅ရက္ေပါင္း၁၀ရက္ျဖစ္သြားတာ""ေအာ္ ဒီလိုကို ဒါနဲ႔ ငပိရည္ေတြက်န္ေသးလား မတည့္လို႔မစားပါနဲ႔မွာထားတဲ့ဟာကို""မရွိေတာ့ပါဘူး အိုက္ေန႔မနက္ကတည္းက ပစ္လိုက္တယ္ေလ "ေအာ္ ထိုေန႔ မနက္ေစာေစာသူေအာက္ဆင္းျပီး အမိႈက္ပစ္တာ ဒါေၾကာင့္ကို ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေနမေကာင္းပဲ အမိႈက္သြားပစ္တယ္ဆိုျပီးသနားလိုက္ရတာ ဒင္းေတာ့လားလို႔စိတ္ထဲမွာ ၾကိမ္း၀ါးလိုက္သည္။
ကဲ မဒမ္ေသြးတိုးတာ ကြ်န္ေတာ့္အျပစ္လို႔ ခံစားရင္ ဘီယာကိုအမုန္းၾကီးမုန္းေနတဲ့ကြ်န္ေတာ္ ဘီယာေၾကာင့္မဟုတ္မွန္းလဲသိေရာ မ်က္လံုးထဲမွာ ေရခဲထဲမွာစိမ္ထားတဲ့ ေရခဲစိမ္ဘီယာေလးကိုျမင္ေယာင္ေနတုန္း သူမက "ေမာင္ ဆရာ၀န္ကအိုက္ေန႔က မွာလိုက္တယ္သိလား ေသြးတိုးဆိုတာ အစားေရွာင္ေပမယ့္လဲ စိတ္ဆင္းရဲရင္လဲ ျပန္တိုးတတ္တယ္တဲ့ ဒီေတာ့ မ ကအစားေရွာင္မယ္ ေမာင္က မ စိတ္ဆင္းရဲေစမယ့္ အလုပ္ေတြကိုေရွာင္ေနာ္ ဥပမာ ဟိုေန႔ညကလို ဘီယာခိုးေသာက္တဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးေပါ့"ကြ်န္ေတာ့္ကို ခြ်ဲသလိုနဲ႔ အျပင္မွာဘီယာမေသာက္ရဆိုတဲ့ အမိန္႔ပါထုတ္လိုက္ေလသည္။
ဒါေၾကာင့္ ဘီယာဟာ ေသြးတိုးေရာဂါျဖစ္ေစလားလို႔ အိမ္အျပန္လမ္းမွာ ေတြးေနရင္ မ်က္၀န္းထဲက ေရခဲစိမ္ဘီယာေတြဟာ တေျဖးေျဖးနဲ႔ သူမခံစားေနရေသာ ေသြးတက္ေနခ်ိန္က ခံစားခ်က္ ေ၀ဒနာမ်က္ႏွာေလးႏွင့္ ဖံုးလြမ္းေပ်ာက္ကြယ္သြားပါေတာ့သည္။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

စံပယ္ခ်ိဳ

စံ  တင္ေလာက္ပါရဲ့
ပယ္ ခ်ခံငါ့ဘ၀ကို
ျဖဴ စင္ျခင္းအစျပဳ အျပာေရာင္အနားကြတ္လို႔ရယ္
လို အပ္တာ သံေယာဇဥ္ၾကိဳး၀ိုင္းၾကားက အခ်စ္စစ္နဲ႔
ေမႊး ရန႔ံက ရိုးသားျခင္းပန္းတစ္ပြင့္လိုပါပဲ  ။

စံ ျပျဖစ္ဖို႔ ဒို႔ႏွစ္ေယာက္အခ်စ္ေတြ ခ်ျပတာမဟုတ္ပါဘူး
ပယ္ ခ်ထားတာဆိုလို႔ အမုန္းရဲ့ ေဆြမ်ိဳးတစ္ခု
ရ ရွိထားတဲ့ အခ်စ္စစ္ကို ျမဲသထက္ျမဲေအာင္
န႔ံ သာျဖဴထက္ ေမႊးတဲ့ ေမတၱာေတြ နင့္ပါးျပင္မွာ လိမ္းလို႔ရယ္
သင္း ပ်ံ႔တဲ့ ခ်စ္ျခင္းဂုဏ္ကို ႏွလံုးသားတံခါး၀မွာ ခ်ိတ္ဆြဲ  ။

စံ ထားရေလာက္တဲ့ နင့္ရဲ့ နားလည္ေပးတတ္မႈ႔
ပယ္ ထားလို႔မရတဲ့ အနစ္ခံတတ္တဲ့ နင့္ရဲ့ စိတ္ထား
ထက္ ျမက္တဲ့ ႏွလံုးရည္
ေမႊး ပ်ံ႔တဲ့ ဂုဏ္သတင္း  ။

စံ ပယ္ပန္းေတြျမတ္ႏိုးေပမယ့္
ပယ္ ဖ်က္ထားတာ အတၱပန္းရိုင္းေတြမဖူးပြင့္ေစဖို႔
ထက္ ေကာင္းကင္ယံမွာ နင့္ရဲ့ သစၥာတရားေတြမိုးထားလို႔ရယ္
လွ ပတဲ့ဘ၀ပန္းခင္းကို နင့္ေမတၱရည္နဲ႔ေလာင္းစိုက္ခဲ့တာလား  ။

စံ ေရြးေနတဲ့ ဦးေႏွာက္ရဲ့ ျပဇာတ္မဟုတ္ဘူး
ပယ္ ခ်ရေအာင္လဲ မဲေရြးရေလာက္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးေလာက္မရႈပ္ဘူး
ခ်ိဳ ျမိန္တဲ့ ခ်စ္ျခင္း၀ိုင္တစ္ခြက္ေလာက္နဲ႔တင္
က စားေနတဲ့ ေလာဘေစ်းကြက္ထဲ
ငါ့ ရဲ့ ရိုးသားျခင္းခ်ိန္ခြင္နဲ႔
ဘ ၀ကိုရဲရဲၾကီးရင္ဆိုင္ရဲပါတယ္
၀ င္ေရာက္လာမယ့္ အခက္အခဲမွန္းသမွ် ငါေျဖရွင္းေပးပါ့မယ္  ။

အိပ္မက္ေလးသို႔ အမွတ္တရ

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ အိမ္က်ယ္

အိန္ဂ်ယ္ဆိုတာ နတ္သမီးလား ?နတ္သမီးဆိုရင္ေတာ့ အလွတရားရဲ့ ထိပ္ေခါင္ လိုရာမွန္တမွ်ကို ဖန္ဆင္ေပးႏိုင္တဲ့ တန္ဖိုးရွင္းတစ္ပါးေပါ့ေနာ္။လွပျခင္းမွာ ျပိဳင္ဘက္ကင္း လိုရာဆႏၵမွန္သမွ် ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္တဲ့ တန္ခိုးရွင္တစ္ေယာက္ကို

လူသားတိုင္းက လိုခ်င္တပ္မက္မွာ ဧကန္မလြဲေပါ့ လူထဲက လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ္လဲ အိန္ဂ်ယ္ေလးတစ္ပါး
လိုခ်င္လား ေမးရင္ ရိုးသားစြာပဲ ျပန္ေျဖမိမယ္ မလိုခ်င္ဘူး။ ဗ်ာ စာလံုးေပါင္းမမွားပါဘူး မလိုခ်င္ဘူးလို႔ေျဖတာပါ။မလိုခ်င္တဲ့
အေၾကာင္းျပခ်က္တစ္ခုကြ်န္ေတာ့္မွာရွိလို႔ မလိုခ်င္ဘူးလို႔ ေျဖခဲ့မိတာပါ။အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့ အိန္ဂ်ယ္တစ္ပါးထက္တန္ဖိုးရွိတဲ့
အိမ္က်ယ္ေလးတစ္ပါးကို ကြ်န္ေတာ္ပိုင္ဆိုင္ျပီးျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။အိမ္က်ယ္ အိမ္က်ယ္ အိမ္က်ယ္ ဘာလို႔ သူ႔ကို အိမ္က်ယ္လို႔ေခၚလဲဆိုေတာ့
ဒီလိုဗ်ာ................

ကြ်န္ေတာ့္မွာ အားနည္းခ်က္တစ္ခုရွိတယ္ အဲ့ဒါကဘာလဲဆိုေတာ့ အားနာတတ္ျခင္းပဲ။ဘယ္ေလာက္ထိအားနာတတ္လဲဆိုရင္ ကိုယ္ပိုက္ဆံေခ်း
ထားတဲ့သူေတြ႔ရင္ေတာင္တခါတရံေရွာင္သြားတတ္တယ္ ဘာလို႔လဲဆိုရင္ သူအဆင္မေျပရင္ ကိုယ့္ကို အေၾကြးေတာင္းတယ္ထင္မွာစိုးလို႔ဆိုျပီးအားနာျပီးေရွာင္သြားတာပါ။ အဲ့ဒီအေၾကာင္းေတြကို မဒမ္လြင္ျပင္ကို ေျပာျပမိေတာ့ သူက စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးနဲ႔ အဲ့လို ဘာေၾကာင့္လုပ္ရတာလဲ အဲ့ေလာက္ေတာင္ အားနာတတ္ရလား
ဆိုျပီး အိမ္မွာပြဲၾကမ္းတာ အၾကိမ္ၾကိမ္မို႔ ေနာက္ပိုင္းသူ႔ကို အေၾကြးေပးတဲ့အေၾကာင္းသိပ့္မေျပာျဖစ္ေတာ့ေပ။တစ္ေန႔ လူတစ္ေယာက္ဆီမွာ
အေၾကြးရစရာရွိတာ ၃လေလာက္ေနတာေတာင္ျပန္မေပးေတာင္းရမွာလဲအားနာ ပိုက္ဆံကလဲလိုေန အလိုက္သိသိနဲ႔လဲ မေပးေတာ့ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာမွန္တခ်ပ္လိုကြ်န္ေတာ့ကိုၾကည့္တတ္ေသာ
သူမက ဘာျဖစ္ေနတာလဲ မ်က္ႏွာလဲမေကာင္းဘူးဆိုျပီး ေခ်ာ့ေမးေတာ့ မတတ္ႏိုင္တဲ့အဆံုး သူေတာင္းရင္ေတာ့ ရမွာပဲလို႔ေတြးျပီး အေၾကြးကိစၥေျပာျပလိုက္ေတာ့ ဆံပင္ေတြေတာင္ ေထာင္တက္လာသလားထင္ရေအာင္ စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးျဖင့္ အ၀တ္အစားပင္မလဲေတာ့ပဲ အိမ္ေန၀တ္ျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္လက္ဆြဲကာအေၾကြးရစရာရွိရာေနရာသို႔ထြက္ခဲ့ၾကသည္ ကြ်န္ေတာ္လဲ ျပႆနာတက္မည္စိုးေသာေၾကာင့္ မိန္းမေရ အရမ္းၾကီးလဲ မၾကမ္းနဲ႔ဦးေနာ္ ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ဆို

ငါရွက္တယ္ ဘာညာနဲ႔ တစ္လမ္းလံုးေျပာလာခဲ့ရသည္ သူကေတာ့ ထံုစံအတိုင္း ဟိုေရာက္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မယ္ဆိုတာ ၾကည့္ထားလို႔ တခြန္းပဲျပန္ေျပာသည္ ကြ်န္ေတာ္လဲ ေျပာမိတာ ငါ့အမွားပဲလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပဲ အျပစ္တင္မိပါသည္။ဒီလိုနဲ႔သူအလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာသြားေတာ့ စားေသာက္ဆိုင္သြားထမင္းစားတယ္လို႔ သူနဲ႔အလုပ္အတူတူလုပ္တဲ့သူကေျပာေတာ့ ေနာက္မွလာရေအာင္ပါ မိန္းမရာဆိုျပီး ေခ်ာ့ျပီးေခၚေပမယ့္လဲမရ စားေသာက္ဆိုင္လိုက္မယ္တဲ့
ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ ဒုကၡေရာက္ပါျပီ မေတာ္စားေသာက္ဆိုင္လူေတြအမ်ားၾကီးၾကားေအာ္လားဟစ္လားဆို ရွက္စရာၾကီး ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ဇနီးစေနသမီးကမရ စာေသာက္ဆိုင္သို႔လိုက္ပါျပီ ဟိုေရာက္ေတာ့ အေၾကြးေပးရမည့္ သူငယ္ခ်င္းက တစ္ေယာက္ထဲထိုင္ေနတာလဲေတြ႔ေရာ
ထိုစာပြဲသို႔ ဦးတည္သြားျပီး ထိုသူေရွ႔တည့္တည့္ရပ္ကာ တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္ သူငယ္ခ်င္းအကိုၾကီးကလဲ သူ႔ကိုေတြ႔ေတာ့ "ညီမ ထိုင္ဦးေလ တစ္ေယာက္ထဲလား လြင္ျပင္ေရာ"လို႔ေမးေတာ့ ေနာက္မွာက်န္ခဲ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမးေငါ့ျပကာ စာပြဲမွာ၀င္ထိုင္လိုက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လဲ ျမန္ျမန္ေလး
လိုက္ကာသူ႔အနား၀င္ထိုင္လိုက္သည္ ။ျပႆနာေတာ့ တက္ေတာ့မွာပဲလို႔ေတြးေနတုန္း"ညီမတို႔ဘာစားမလဲ မွာလိုက္မယ္ေလ"လို႔ဟိုဘက္ကလဲစကားစလိုက္ေရာ ခ်က္ခ်င္းပဲ တားဆီခ်ိန္ေတာင္မရပဲ"မစားေတာ့ပါဘူးအကိုရယ္ အကို႔ကိုေတြ႔လို႔ ၀င္လာတာ
မေတြ႔တာလဲၾကာျပီေလ အဆင္ေကာေျပရဲ့လား"လို႔ စကားကိုခ်ိဳသာစြာပဲျပန္ေျဖေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မင္တက္သြားတာေပါ့ ကြ်န္ေတာ္ထင္တာနဲ႔ တျခားစီျဖစ္ေနပါေရာလား ထိုေနာက္ သူမကပဲဆက္ျပီး"အဆင္မေျပတာရွိလဲ လြင္ျပင့္ကိုေျပာေနာ္ ကြ်န္မတို႔ကိုဘာမွအားနာစရာမလိုပါဘူး အခုေတာ့
ကိစၥေလးရွိလို႔ခြင့္ျပဳဦးေနာ္လို႔"ေျပာဆိုနႈတ္ဆက္ျပီး စာပြဲထိုးကိုေခၚျပီး အေၾကြးေပးရမယ့္သူစားထားေသာက္ထားတာကိုရွင္းေပးျပီး ကြ်န္ေတာ္လက္ဆြဲေခၚကာ
ဆိုင္ျပင္သို႔ထြက္လာခဲ့၏ လမ္းေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လဲမေနႏိုင္ေတာ့ပဲ မိန္းမ မင္းအိမ္နဲ႔ လမ္းမွာေျပာေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္ပါဘူး ဆင္ဖမ္းမယ္ က်ားဖမ္းမယ္နဲ႔အခုၾကေတာ့ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ သူမ်ားစားထားေသာက္ထားတာေတာင္ၾကားကရွင္းေပးလိုက္ေသးတယ္ေျပာေတာ့ မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔
ေမာင္ကလဲစိတ္ေတာ့တိုတာေပါ့လို႔ဒါေပမယ့္ သူ႔ကိုေတြ႔ေတာ့ ဘယ္လိုေတာင္းမရမလဲ စကား၇ွာတာမရဘူး အားလဲအရမ္းနာပဲ ကိုယ္ကေတာင္းလို႔ သူ႔မွာေပးစရာမရွိရင္ ပိုေတာင္အားနာဖို႔ေကာင္းအံုးမယ္ အခုၾကည့္ပါ့လား သူစားေနတာကလဲ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ေလးရယ္ အေအးေလးရယ္၂မ်ိဳးပဲ
အဲ့ဒါနဲ႔ သနားျပီးရွင္းေပးခဲ့တာပါ ေမာင့္ကိုတာ အျပစ္ေျပာေနတာ မိန္းမလဲတခါမွ မေၾကြးမေတာင္းဖူးဘူး ဟိ လို႔ ခ်စ္စရာအမူအရာေလးႏွင့္ျပန္ေျပာေတာ့
သူ႔ကိုအျပစ္မတင္ရက္ေတာ့ပဲ ထိုေန႔မွစျပီးသူ႔အတြက္ နာမည္အသစ္တမ်ိဳးရခဲ့တာေပါ့။သူ႔ကို အိမ္မွာဆိုကြ်န္ေတာ္ အိမ္က်ယ္ေလးလို႔ ေခၚတတ္ပါသည္ ဒါကို သူငယ္ခ်င္းေတြကၾကားေတာ့ အိန္ဂ်ယ္လို႔ေခၚတယ္ထင္ျပီး မင္းကလဲ အဲ့လိုေလးေခၚျပီး ခြ်ဲေနေတာ့ပဲလို႔ ဘုမသိဘမသိေျပာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္
အိမ္က်ယ္ေလး ျပံဳးေနတတ္ပါသည္။

တကယ္ေတာ့ အိန္ဂ်ယ္တပါးထက္ကြ်န္ေတာ့္အိမ္က်ယ္ေလးကစိတ္ထားပိုလွပါတယ္။
လူ႔အလိုနတ္မလိုက္ဆိုေပမယ့္လဲ ကြ်န္ေတာ္အိမ္က်ယ္ေလးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အလိုကို လိုက္ပါတယ္(မွတ္ခ်က္။  ။မေကာင္းတဲ့ အလုပ္ မတည့္တဲ့အစားအစာတို႔ကလြဲျပီး ေကာင္းမြန္တဲ့ ကိစၥမွန္သမွ် လိုက္ေလ်ာပါသည္)။
ကြ်န္ေတာ့္ အိမ္က်ယ္ေလးကို ကြ်န္ေတာ္ အိန္ဂ်ယ္ေထာင္ေသာင္းမ်ားစြာနဲ႔လဲ မလဲႏိုင္ပါဘူး။အိမ္က်ယ္ေလးဟာကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ တန္ဖိုးအရမ္းၾကီးတဲ့ ဘုရားေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ေလးပါပဲဗ်ာ ။

 

အိပ္မက္ေလးသို႔ အမွတ္တရ

အသင့္သံုး ဘေလာ့(ဆိုဒ္ )လက္ေဆာင္ေလးမ်ား

ဒီေန႔ေတာ့ ေရးျပီးသား ကဗ်ာေတြရွိေပမယ့္ မတင္ခ်င္ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ တပတ္ေလာက္က
စိတ္ကူးေလးတစ္ခုရလို႔ ဆိုဒ္ေလးေတြဖြင့္ျပီး စာေရးခ်င္တဲ့သူေတြကို လက္ေဆာင္ေပးမယ္လို႔ ရည္ရြယ္ျပီးဖြင့္ထားတဲ့
ဆိုဒ္သံုးခုျပီးတာနဲ႔ ေပးခ်င္စိတ္တဖြဖြေပၚေနတာေၾကာင့္ကဗ်ာမတင္ေတာ့ပဲ ဒီပို႔စ္ေလးနဲ႔အတူဆိုဒ္ေလးေတြကို လက္ေဆာင္ေပးခ်င္ပါတယ္။တတ္သိလို႔မဟုတ္ပါ။ ဆိုဒ္ကို templateေျပာင္းခ်င္ေပမယ့္ အခ်ိန္မရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ စာေရးခ်င္ေပမယ့္ ဆိုဒ္မဖြင့္တတ္တဲ့ စာေပခ်စ္သူတို႔အတြက္ အၾကမ္းပ်င္းလုပ္ထားတဲ့ဆိုဒ္ေလးေတြပါ။ဆိုဒ္ဖြင့္တဲ့ အခါမွာ အေကာင့္မ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ဖြင့္ထားေပမယ့္ တကယ္တမ္း အသံုးျပဳမယ့္သူမ်ားဟာ အေကာင့္ႏွင့္ passwordမ်ားကို မိမိတို႔စိတ္တိုင္းက်ေျပာင္းႏိုင္ပါသည္။မိမိအေကာင့္ႏွင့္ေျပာင္းမည္ဆိုရင္လဲ ကြ်န္ေတာ္၏ ဆရာသမားလို႔ေျပာရမယ့္ http://kp3family.blogspot.com/ နည္းပညာထံမွ ေမးလ္ေျပာင္းနည္းေလးပါရွာျပီးထည့္ထားေပးပါတယ္ ေျပာင္းနည္းေလးက ဒီမွာပါ http://kp3family.blogspot.com/2009/11/kp3_8830.html   သို႔မဟုတ္ မိမိလက္ရွိဆိုဒ္ကိုပဲ အသစ္ထဲေျပာင္းမယ္ဆိုရင္လဲ http://kp3family.blogspot.com/2009/10/kp3_16.html ဒီမွာဖတ္ျပီးေျပာင္းႏိုင္ပါတယ္။တကယ္လို႔ေပါ့ေနာ္ မိမိသူငယ္ခ်င္းမ်ားထဲမွ စာေရးခ်င္စိတ္ရွိသူမ်ား ဆိုဒ္လိုခ်င္သည္ျဖစ္ျဖစ္ မိမိကိုယ္တိုင္ အခ်ိန္မရလို႔ ဆိုဒ္အသစ္မဖြင့္ႏိုင္ေသးလို႔ လိုခ်င္သည္ျဖစ္ျဖစ္ gmail လိပ္စာႏွင့္ passwardကို ကြ်န္ေတာ္ထံေတာင္းယူႏိုင္ပါသည္။ကြ်န္ေတာ့္ gmail ကေတာ့ lwinpyinhlaingnge@gmail.comပါ။ကဲ ကြ်န္ေတာ္ဖြင့္ထားတဲ့ ခပ္ညံ့ညံ့ဆိုဒ္ေလးေတြကိုၾကည့္လိုက္ၾကရေအာင္
ဒါေလးကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ စားေသာက္စရာဆိုဒ္ေလးေတြနဲ႔ သင့္ေတာ္မယ္ထင္တာပါပဲ ပံုစံတူရွိရင္ေတာ့ နားလည္ေပးေစခ်င္ပါတယ္ ပံုစံမတူေအာင္ေတာ့ ရွာထားေပမယ့္ တူသြားရင္ ခြင့္လြတ္ပါ http://lwinpyinnge.blogspot.com/ ဆိုဒ္လိပ္စာနဲ႔ ေခါင္းစဥ္ေတာ့ မိမိတို႔ စိတ္တိုင္းၾကေျပာင္းယူၾကေပါ့။ေနာက္တစ္ခုက http://lwinpyin5.blogspot.com/ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုကေတာ့ http://lwinpyinlay.blogspot.com/ ပါ။ အလုပ္မရွိ အလုပ္ရွာလို႔ေတာ့ မထင္ေစခ်င္ပါဘူး စာေပေရးသားေစခ်င္တဲ့ ေစတနာသန္႔သန္႔နဲ႔မို႔ နားလည္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။ဒီသံုးခုကုန္သြားလို႔ ေနာက္ထပ္လိုခ်င္သူမ်ား၇ွိရင္လဲ ထပ္ဖြင့္ေပးပါ့မယ္ မိမိတို႔ လိုခ်င္တဲ့ ပံုစံနဲ႔ အေရာင္းေလးေတြကို ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္ တတ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္ေပးပါ့မယ္။နည္းပညာမတတ္ေပမယ့္ ေစတနာအရင္းခံနဲ႔မို႔ နားလည္ေပးႏိုင္ၾကပါေစ။

အားလံုးကို ေလးစားလ်က္

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

အခ်စ္ရဲ့ လိုအပ္ခ်က္မ်ား

တကယ္ဆို အခ်စ္ပဲလိုတယ္တဲ့
ဒီသီခ်င္းၾကားျပီး
စဥ္းစားမိတာက
ခ်စ္ျခင္းတစ္ခုတည္းႏွင့္
အသက္ႏွင္းျပီး
ခ်စ္ရသူအတြက္
နားလည္မႈေလးေရာ မလိုအပ္ဘူးလား ။

ဘ၀အတြက္ ခရီးဆက္
ၾကင္နာသူ လိုတရဖို႔
ေငြေၾကးအနည္းငယ္ေရာ မလိုအပ္ဘူးလား ။

ခ်စ္ျခင္းေတြ စုစည္း
ဘ၀ေတြခ်ီေႏွာင္
ျဖတ္စရာလက္နက္မရွိတဲ့
သံေယာဇဥ္ၾကိဳးေလးတစ္ေခ်ာင္းေရာ မလိုအပ္ဘူးလား  ။

အခက္အခဲမွန္သမွ်တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ေဖာက္ထြက္ဖို႔မျဖစ္ႏိုင္ေလွ်ာက္တဲ့လမ္းက မွား မွန္သိဖို႔တိုင္ပင္ေဖာ္ေလးေရာ မလိုအပ္ဘူးလား ။

အသစ္အသစ္ေတြ႔ရင္ထပ္ထပ္ခ်စ္ခ်င္စိတ္အေဟာင္းေတြကို ေျမာင္းထဲပို႔ဒါေတြကို တိုက္ဖ်က္ထားတဲ့အသစ္မရွာအျမစ္တြယ္ထားတဲ့ အခ်စ္တစ္ခုတည္းႏွင့္ခိုင္မာတဲ့ သစၥာတရားေလးေရာ မလိုအပ္ဘူးလား ။

ေအးသည့္ ေလျပည္ၾကားေလွ်ာက္ခ်င္သည္ ႏွစ္ေယာက္သားပူသည့္ ကႏၱာရေလွ်ာက္ခ်င္သည္တစ္ေယာက္တည္းမို႔ေအးရင္အတူ ပူရင္မမွ်ညွာတာတဲ့ စိတ္ေလးေရာ မလိုအပ္ဘူးလား ။

လိုအပ္ခ်က္ေတြမ်ားေပမယ့္ျမစ္ဖ်ားခံတာ အခ်စ္ရပ္၀န္းမို႔ဘယ္ဆီပဲစီးစီးဘယ္ဆီပဲ ေမ်ာေမ်ာအခ်စ္လက္တက္ခြဲေတြမို႔ဘ၀ရဲ့ ေနာက္ဆံုးခ်ိန္မကသံသရာဆံုးပါေစလိုအပ္ခ်က္မွန္သမွ် ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္သူပါ ။  လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

အိပ္မက္ေလးသို႔ အမွာစကား

အိပ္မက္ေလးေရ

ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္ျပီး

ၾကယ္တစ္စံုေလာက္ လိုခ်င္တယ္လို႔

ငါ့ကို မပူဆာပါနဲ႔ဟာ

ေကာင္းကင္ကို ေလွကားေထာင္ျပီး

တက္ယူေပးမယ္လို႔လဲ

နင္ေပ်ာ္ေအာင္ အလိမ္အညာေတြမသံုးခ်င္ဘူး

နင္လိုခ်င္ရင္ ၾကယ္တစ္စံုအစား

လိုရာသံုးဖို႔ ငါ့ရင္တစ္စံုကို

နင္မေတာင္းလဲ ေပးျပီးသားပါ ။

အိပ္မက္ေလးေရ

ကႏၱရလမ္း ခရီၾကမ္းက

ထြက္သည့္ေရၾကည္

အိုေအစစ္မွ ေသာက္ခ်င္တယ္လို႔

မေတာင္းတပါနဲ႔လား

ခရီးကၾကမ္း နင္ပန္းမွာမို႔

သစၥာကြင္းျပင္က

ငါ့ရဲ့ ေမတၱာေရၾကည္ေလးသာ

ဘ၀တသက္တာအတြက္ ေသာက္သံုးပါလားကြယ္ ။

အိပ္မက္ေလးေရ

စိန္စီတဲ့လမ္း ရတနာပန္းနဲ႔

ေျခြရံတစ္ေသာင္း

နင္ေတာင္းတလဲ

ဘ၀အေျခအေန မေရရာေသးလို႔

လက္ရွိဘ၀မွာေတာ့

ႏွလံုးသားကို ခင္း

သည္းဦးပန္းနဲ့

ငါ့ခ်စ္ျခင္းေတြကို

နင့္ေဘးမွာထား ခစားေစျပီး

နင့္ရဲ့ဘ၀ ထာ၀ရျပည့္စံုျခင္းနဲ႔

ထားေပးပါ့မယ္

အိပ္မက္ေလးရယ္ ။

အိပ္မက္ေလးသို႔ အမွတ္တရ

တုႏႈိင္းမမွီတဲ့ အလွျပင္ဆိုင္

လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာမွေတာ့

အလွအပဆိုတဲ့အရာကို ၾကိဳက္ၾကစျမဲေပါ့

မိန္းကေလးေတြ မိတ္ကပ္လိမ္းသလို

ေယာက်္ားေလးေတြလဲ မ်က္ႏွာဂ်ီးခြ်တ္တာေတာ့ လုပ္တတ္ပါရဲ့ ။

သစ္ဆန္းတဲ့ပစၥည္း ေျပာင္ေျမာက္တဲ့ပညာ

သင့္ယူရူပါကို

မယ္ကု၀ံမွသည္ ပပ၀တီအလား

ကုသ နဲ႔နင္လားငါလားေတာင္

ခဏအတြင္းမွာ ဘရက္(စ္)ပစ္ထက္ သားနားသြားေအာင္

လုပ္ေဆာင္ႏိုင္တဲ့ အလွျပင္ဆိုင္ေတြက ဒုနဲ႔ေဒးေပါ့ ။

တိုးတက္လြန္းတဲ့ ဒီေခတ္အခါမွာ

ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ေလးတဆိုင္ေတာ့ ဖြင့္ဖို႔သင့္ျပီ မိတ္ေဆြ

ရုပ္အလွကိုျပင္ဆင္ဖို႔ ေပးရတဲ့ေငြေတြ အခ်ိန္ေတြ

စိတ္ပင္ပန္းမႈ႔ေတြကမနည္းပါလား

စိတ္အလွကိုျပင္ဆင္ဖို႔ေတာ့ ေမ႔ေနသလားပဲေနာ္ ။

ေငြကုန္ေၾကးက် အခမဲ့နဲ႔

ကိုယ္ပိုင္ႏွလံုးသားထဲမွာ

ရိုးသားတဲ့ အခင္းအက်င္း

ျမင့္ျမတ္တဲ့ စက္ပစၥည္းေတြနဲ႔

ေလာကမွာ တုႏႈိင္းမမွီတဲ့ အလွတရာကို ဖန္တီးေပးႏိုင္တဲ့

"စိတ္အလွျပင္ဆိုင္"လို႔ နာမည္တပ္ျပီး

ကိုယ္ပိုင္ ႏွလံုးတြင္းဆိုင္ေလးေတာ့ ဖြင့္သင့္ျပီ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

သံေယာဇဥ္

                                                          မျမင္တဲ့ၾကိဳး ရင္မွာတြယ္ရစ္

 
ျဖဳတ္ဖို႔မလြယ္ ျဖတ္ဖို႔ခက္ခဲ

ဖ်က္ဖို႔နတၱိ သူ ့သတၱိက

အႏိႈင္းမဲ့စြမ္းအား ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့

ထိုၾကိဳးေလးတမွ်င္

သံေယာဇဥ္ရယ္.......

ထူထပ္တံတိုင္း

မိုင္ေပါင္းေ၀းကြာ

ဘ၀ျခားလဲ ျဖတ္ဖို႔ခက္တဲ့

ဒီၾကိဳးမွ်င္ကို မင္းရစ္ပတ္ခဲ့တာ

ႏွစ္ေပါင္းၾကာျပီ

ေမာင့္သံေယာဇဥ္ၾကိဳးေလးရယ္......

ႏွစ္ေတြေျပာင္းလို့ သကၠရာဇ္ေဟာင္းလဲ

မေဆြးမရိ ရင္မွာတြယ္ညွိ႔

တိုးတိုးလို႔သာ ခိုင္ျမဲလာတဲ့ ၾကိဳးေလးပါ

 အခ်စ္ဆိုရင္ အမုန္းရွိမယ္

ၾကိဳက္တယ္ဆိုရင္ မၾကိဳက္ဘူးရယ္လို႔
ဆန္ု႔က်င္ဘက္အရာေတြရွိေပမယ့္လဲ

ဆန္႔က်င္ဘက္မရွိတဲ့ ဒီစကားလံုးကလဲ

သံေယာဇဥ္ပါပဲ

ေမာင့္သံေယာဇဥ္ၾကိဳးေလးရယ္............  လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

မဂၤလာဧည့္ခံပြဲ

အခ်စ္ေတြ ရွားပါးျပီး
သင့္ေတာ္ရာဆိုတဲ့
အိမ္ေထာင္က်မ္းကို
အေကာင္အထည္ေဖာ္
ေငြေၾကး၀တ္ရံုေတြ ဆင္ျမန္း
မာယာပန္းေတြ ၾကဲ

 အနင္းေခ်ခံ သစၥာေကာေဇာထက္
ေမတၱာဆိုတာ ေနာက္လက္ထပ္ပြဲရဲ့
သတိုးသားေလာင္းလား စိတ္မွာထားျပီး
ခ်စ္တတ္သူမ်ားရဲ့ ႏွလံုးသားကို
ပကာသနစာပြဲေပၚခ်ေကြ်း
ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္မရွိတဲ့
ဖန္ခြက္ထဲက ၀ိုင္တခ်ိဳ႕ကေတာ့
ထူးျခားစြာအေရာင္မေျပာင္းေပမယ့္
ခ်စ္တတ္သူေသာက္မိရင္ေတာ့ အဆိပ္တစ္ခြက္ေပါ့ ။

ဟန္ေဆာင္ျပံဳးေတြ
လိမ္ညာ ႏႈတ္ဆက္သံေတြၾကား
ေကာက္က်စ္တဲ့ မ်က္လံုးမ်ားနဲ႔
လက္ဖြဲ႔ေတြေပ်ာက္မွာစိုးလို႔
ေရတြက္ေနရင္း
ထားခဲ့ဖူးတဲ့ ရည္စားေတြေတြ႔ရင္
အသံုးမက်တဲ့ ေယာက်ာ္းမ်ားလို႔ စိတ္မွာက်ိန္ဆဲ
ရိုးသားတဲ့ ခ်စ္ျခင္းအတြက္ ရလဒ္ကေတာ့
ေသနာေကာင္ ငါ့ပြဲဘာလာလုပ္တာလဲတဲ့ ။

အသြင္တူမွ အိမ္သူျဖစ္သတဲ့
အသြင္တူတာက ေငြေၾကးကိုးကြယ္တဲ့ စိတ္ဓါတ္
ၾကင္နာတာက ေငြရွာေကာင္းတဲ့ ၀ံပုေလြေခါင္းနဲ႔နင္
အျပင္မွာရွာမွာက မအူမလယ္နဲ႔
အသံုးခ်လို႔ရမယ့္ အငံုေလးေတြ
ကံအေၾကာင္းမလွလို႔
စီးပြါးေရးေမွာက္က်မယ္ မၾကံနဲ႔
ေနာက္တစ္ေယာက္က ဒီပြဲမွာပဲ ရွာျပီးသား
အေၾကြးေတြကို အေတြးနဲ႔ဆပ္ရင္း
ဘယ္အခ်ိန္မွာ မဂၤလာပြဲျပီးသြားတာ မသိေပမယ့္
ကားအေကာင္းဆံုးနဲ႔ အဘိုၾကီးတစ္ေယာက္ နႈတ္ဆက္သြားတာေတာ့
ဒီပြဲမွာ ေမ့မရတဲ့ သြားမပါတဲ့အျပံဳးေလးတစ္ခုေပါ့ ။

လြင္ျပင္လႈိ္င္းငယ္

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း

မဆံုႏိုင္ေသးတဲ့ ႏွစ္ လ ရက္ေတြ

ရင္မွာေတြးျပီး လြမ္းဆြတ္မႈနဲ႔

ေရတြက္ၾကည့္ရင္

ႏွလံုးသားက နီးေနေပမယ့္

 လူခ်င္းကေတာ့ ေ၀းေနရတာ

ဘာေၾကာင့္မ်ားလဲ ခ်စ္သူရယ္..............



ေ၀းကြာျခင္းဆိုတာ

နီးစပ္မႈရဲ့ ပံုရိပ္နိမိတ္ေတြလား

အခ်စ္စစ္ကို တိုင္းတာတဲ့ ေပတံတစ္ေခ်ာင္းလား

ေ၀းကြာမႈဟာ မိုင္ေပါင္းမေရတြက္ႏိုင္ေပမဲ့

နီးစပ္မႈကေတာ့ ငါ့ေခါင္းေလးငံု႔ျပီး

ႏွလံုးသားကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ရင္

ျဖဴစင္မႈေတြ အႏိႈင္းဆမဲ့နဲ႔ ရိုးရိုးေလးျပံဳးတတ္တဲ့

ခ်စ္သူ ပံုရိပ္ေလးဟာ ႏွလံုးသားဧရိယာမွာအျပည့္ေပါ့................



ခ်စ္သူေလးရယ္....

ခုခ်ိန္မွာ ဘယ္လို အတားအဆီ အခက္အခဲေတြပဲရွိရွိပါ

မင္းရဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြကို ဦးထုပ္လုပ္ျပီး

ေနပူပူမွာ မင္းရဲ့ အျပံဳးကို ေမာ့ေသာက္ရင္း

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြ ရင္မွာပိုက္ျပီး

မင္းရွိမယ့္အရပ္ဆီ ရိုးသားျခင္း ေျခတစံု

အားအင္အျပည့္နဲ့ လွမ္းေလွ်ာက္ေနပါတရ္................





လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

သခၤါရ

မင္းပ်ိဳးတဲ့သစ္ပင္
ပန္းမခူးရဆိုင္းဘုတ္တင္လဲ
အခ်ိန္တန္ရင္ပန္းကေတာ့ေၾကြမွာပဲ ။

လွပတဲ႔ မင္းသြင္ျပင္
မာနေတြအေရာင္တင္လဲ
အခ်ိန္တန္ရင္ ဇရာကေတာ့လာမွာပဲ ။

မင္းပိုင္တဲ႔ ဘ႑
၀င့္ၾကြားကာ ဂုဏ္ျပိဳင္လဲ
အခ်ိန္တန္ရင္ စြန္႔ခဲ့ရမွာပဲ ။

မိုးစက္ငယ္

ပိေတာက္

ပင္စည္က ခိုင္ခိုင္

ကိုင္းခက္ေတြျဖိဳင္ျဖိဳင္နဲ႔

ပင္စည္ေဘး

ခံုတန္းေတြခ်လို႔ရယ္

ေအးျမရိပ္ေပးတဲ့ အပင္  ။

တစ္ႏွစ္မွာတစ္လ

တစ္လမွာ တရက္

ခက္ခက္ခဲခဲ

ပြင့္ရွာရတယ္

သစၥာရွင္ ဒီအပင္

ဟို႔ေရွ့ေရွ့တုန္းကပင္  ။

ေရမကူ မိုးမွာမပြင့္

ေဆာင္းရဲ့ ေအးဒဏ္

ၾကံၾကံခံလို႔

ေႏြေနရဲ့ အပူပင္ၾကားမွာ

ေအးရိပ္ေတြေပးျပီး

မိုးစက္ေလး တျဖိဳက္ျဖိဳက္ၾကားမွာ

ပြင့္ရရွာသေလ  ။

ရိုးတံျဖိဳင္ျဖိဳင္

ဖူး ငံု စိမ္းစိမ္းနဲ႔

၀ါေရာင္ေတြ သန္းပါလို႔ရယ္

ေမြးပ်ံတဲ႔ ဒီရနံ႔နဲ႔

ရွားပါးသည့္ ပန္း  ။

ရာသီရဲ့ ဒဏ္

လူေတြရဲ့ သီလ

ဒီသဘာ၀ေတြၾကား

ဖူးပြင့္တာ အခ်ိန္မမွန္ေတာ့

ေျပာၾကျပန္ေသး

သစၥာမဲ႔တဲ႔ ဒီပန္းကေလး   ။

သစၥာရွိတဲ့ ဒီပန္းရယ္လို႔

တင္စားတာ လူ

ေဖာက္ျပန္တယ္လို႔

စြတ္စြဲတာလဲ လူ

ဒီအျဖစ္ ဒီစနစ္ေတြၾကားထဲ

ပိေတာက္မွာေတာ့ 

မ်က္ရည္ စက္လက္နဲ႔ေပါ့  ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

သၾကၤန္အမွတ္တရ ကဗ်ာအေဟာင္းေလးျပန္တင္ပါသည္။ ပံုကို googleမွကူးယူပါသည္။

အပိုင္းအစ အလြမ္း အေတြးစမ်ား

နာက်င္ေနတဲ့ ေကာင္းကင္

၀မ္းနည္းစြာ ငိုမဲ့မဲ့မ်က္ႏွာနဲ႔

ခံစားခ်က္ေတြ သြန္ခ်လိုက္ေတာ့

အလြမ္းမိုးစက္ေတြအျဖစ္

ငါ့ကိုယ္မွာ ရႊဲရႊဲစိုလို႔ ။

ျမင့္ရာမွ နိမ့္ရာဆီသို႔

အပူပင္မဲ့ စီးတဲ့ျမစ္ေခ်ာင္း

ဒဏ္ရာေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ငါ

ျမင့္ရာမွ နိမ့္ရာစီးဆင္းတာ

သဘာ၀ဆိုေပမယ့္လဲ

ႏွလံုးသားမွာ ျမစ္ဖ်ားခံ

ခံစားခ်က္ေတြ စုန္ဆန္တက္ျပီး

မ်က္၀န္းမွသည္

ခံစားခ်က္ေတြ မ်က္ရည္ျမစ္အျဖစ္

ပါးျပင္မွာ တလိမ့္ခ်င္းဆင္းတာကေတာ့

သဘာ၀နဲ႔ ဆန္႔က်င္ေနမလား  ။

ပင္လယ္မွာေပ်ာ္တဲ့ ငါး

စမ္းေခ်ာင္းေသးေသးမွာ

ေနေပ်ာ္မလားလို႔ မေတြးသလို

စမ္းေခ်ာင္းထဲက ငါး

အေကာင္ေသးလို႔ ပင္လယ္မွာ

ငါကူးႏိုင္ပါ့မလား စဥ္းစားမွာ မဟုတ္ပါဘူး

ဒီလိုပါပဲ

ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘာျဖစ္မယ္

ဘုရားမွလြဲ

မသိႏိုင္တဲ့ ကံၾကမၼာအလွည့္အေျပာင္းကို

ေဗဒင္ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ့

ထမင္း၀ိုင္အဆင္လွဖို႔

ငါက မင္းႏွလံုးသားအျပင္ထြက္

အလြမ္းေတြနဲ႔ အသက္ဆက္ေနရမွာလား  ။

အလြမ္း အလြမ္းနဲ႔

သီခ်င္းဆိုရင္ေတာ့ နားေထာင္ေကာင္းေပမယ့္

ခက္တာက

ဘ၀ဆိုတာ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့

သီခ်င္းတစ္ပုဒ္မဟုတ္သလို

ပန္းခ်ီဆရာရဲ့ စုတ္ခ်က္နဲ႔

လိုသလိုဆြဲမရသလို

ႏွလံုးသားက စက္ရုပ္မဟုတ္ေတာ့

ပ်က္သြားတဲ့ေနရာကို ျပန္ျပင္လို႔မရ

ေသြးေၾကာေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့

ရွင္သန္ျခင္းရဲ့ စုရပ္ဆိုေတာ့

ခက္ေတာ့ ခက္သားလား  ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

 

 

ေလ

ေလထဲမွာ ေတြ႔
ေလထဲမွာခ်စ္
ေလထဲမွာ လြမ္း
ေလထဲမွာ ခမ္း(မ်က္ရည္)
ေလထဲမွာ ကြ်မ္း(ႏွလံုးသား)

ေလထဲမွာ စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႔

ေလထဲမွာ ငိုေနလဲ အပိုပါပဲေလ ။

ေလထဲမွာ ထပ္ရွာ
ေလထဲမွာ ထပ္ခ်စ္
ေလထဲက အခ်စ္နဲ႔ေတာ့
ေလထဲက ႏွလံုးသား
ေလမွာ လြင့္ျပီး
ေလတိုက္ရာပါ
ေလႏွင္ရာလြင့္
ေလၾကမ္းေတာ့ ရမ္း
ေလလမ္းေၾကာင္းက ႏွလံုးသား
ေလတိုက္စားေတာ့
ေလျဖစ္သြားတဲ့ ႏွလံုးသား ။

ေလညွင္းကေအး

ေလေျပကေဆာ့

ေလနီအေတာ့မွာ

ေလၾကမ္း၀င္ေဆာင့္

ေလေၾကာင့္ပ်က္သြား ဘ၀မ်ား  ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

(သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္မွ အကူအညီေတာင္းေရးခိုင္းထားေသာ ကဗ်ာေလးျဖစ္ပါသည္ အားေပးၾကပါဦး)

ပံုကို googleမွ ကူးယူးသည္ ။

အေပ်ာ္အပါးက ဒုကၡမ်ားသား

မိေ၀း ဖေ၀း
တျပည္ရြာမွာ
မိဘေမာင္ဖြား
သူတို႔ေကာင္းဖို႔
ေငြဆိုတာကို
ရွာေဖြ ဆုေဆာင္း
အခ်ိန္မွန္မွန္
အိမ္ျပန္ပို႔တာ
ေရာက္စကစ
ေျခာက္လထိေပါ့  ။

လာတဲ့ အေၾကြး
ဆပ္လို႔ မျပီး
ဘီယာ ခ်ိဳခ်ိဳ
အညာပ်ိဳႏွင့္
ထုတ္သည့္ လစာ
ကုန္မွထျပီး
ေငြပို႔ရက္မွာ
ဖုန္းတစ္ခါေခၚ
ငိုသံပါလ်က္
အလုပ္မေကာင္း
ဒီတစ္လေတာ့
ေခြ်တာ စားေလ
ေမေမတို႔ေရ  ။

ရတာမေလာက္
ေလာက္တာရဖို႔
အို ဘ၀နဲ႔
ေငြေနာက္လိုက္ရင္း
လိုင္းေတြလည္းစံု
အလုပ္ကုန္လို႔
လကုန္ရက္မွာ
ျပည္ျမန္မာက
မိဘေတြဆီ
ဖုန္းမဆက္တာ
သံုးႏွစ္ၾကီးေတာင္
ရွိသြားျပီကြာ  ။

ေခတ္ေတြကေျပာင္း
အိုေတြေမာင္းထုတ္
ပါမစ္မရွိ
အျဖစ္ၾကားက
ျပည္ျမန္မာက
မိဘမ်က္ႏွာ
ဘယ္လိုျပန္ၾကည့္
အေျဖမရွိ
ေျပးစရာ ေျမလဲ
မရွိေတာ့ျပီ  ။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္

(တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားကို ၾကည့္ျပီး ကဗ်ာဖြဲ႔မိသည္။)